خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۰۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز من که مهر تو دارم به سینه روی چه تابیالا تعرض عینی و انت تعلم مآبی
۲
بیا معاینه بنگر که چونم از غم عشقتذات بک جسمی بشیب یوم شیابی
۳
تن ضعیف نزارم اگر چنان که ببینیتراک مثل خلال مدنی حلال نیابی
۴
اذوب من حسراتی و ما أرید حیونیگرم به تیغ زنی به از آنکه روی بتابی
صفحهٔ ۱ از ۲