خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۰۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سالها گر بنویسم صفت مشتاقیماند از شوق تو صد ساله حکایت باقی
۲
غایت ابرویش از دیده دلا حاضر باشترسمت بشکنی این شیشه که دور از طاقی
۳
غمزهات هیچ فروداشت ز تیزی نکندتا به آن زخمه نو در ره زدن عشاقی
۴
ای خوش آن مجلس خالی شده از مدعیانمانده از می قدری باقی و آن لب ساقی
صفحهٔ ۱ از ۲