خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۰۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر لحظه غمزه‌ها به جفا نیز می‌کنیباز این چه فتنه‌هاست که انگیز می‌کنی
۲
دل‌های ما نخست به تاراج می‌بریوآنگه اسپر زلف دلاویز می‌کنی
۳
گر خون چکانی از دل عاشق کراست جنگشاهی به قلب رفته و خونریز می‌کنی
۴
در بحر دیده آب کجا ایستد ز حوشزینسان که آتش دل ما نیز می‌کنی
صفحهٔ ۱ از ۲