→ دیوان اشعارخاقانی
خاقانی
قطعات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۲۴۱ - در مدح اقضی‌القضاة علی و آمدن به عیادت خاقانیبخ بخ ار فاروق ثانی را کنم مدحت به جان←شمارهٔ ۲۴۲آرزو بود نعمتم لیکن←شمارهٔ ۲۴۳ - در مرثیهٔ رشید الدین فرزند خودپسر داشتم چون بلند آفتابی←شمارهٔ ۲۴۴از عزیزان سؤال دل کردم←شمارهٔ ۲۴۵ - در مرثیهٔ جمال الدین اصفهانی وزیر صاحب موصل و وحید الدین عموی خودجمال شاه سخا بود و بود تاج سرم←شمارهٔ ۲۴۶آن به من می‌رسد ز سختی و رنج←شمارهٔ ۲۴۷ - در مرثیهٔ عمدة الدین محمد بن اسعد از ائمهٔ شافعیهدر دهر سیه سپیدم افکند←شمارهٔ ۲۴۸ - در مرثیهٔ عمدة الدینفرزند بمرد و مقتدا هم←شمارهٔ ۲۴۹برد بیرون مرا ز ظلمت شک←شمارهٔ ۲۵۰دلی داشتم وقتی، اکنون ندارم←شمارهٔ ۲۵۱غم عمری که شد چرا نخورم←شمارهٔ ۲۵۲ - در شکر ایادی و انعام رئیس شمس الدین والی ارجیشرفیقا شناسی که من ز اهل شروان←شمارهٔ ۲۵۳نه سیل است طوفان نوح است ویحک←شمارهٔ ۲۵۴فلک خاک در میر است و من هم←شمارهٔ ۲۵۵ - در طیبتمن این دو لفظ مثل سازم از کلام عوام←شمارهٔ ۲۵۶ - در مرثیهٔ عماد الدینبا دلم چشم از نهان می‌گفت کز مرگ عماد←شمارهٔ ۲۵۷منم که یک رگ جانم هزار بازوی خون راند←شمارهٔ ۲۵۸چون جاه پدید آرد دشمن که بد اندیشد←شمارهٔ ۲۵۹خواجه بد گویدم معاذ‌الله←شمارهٔ ۲۶۰من که خاقانیم به هیچ بدی←شمارهٔ ۲۶۱ - در مرثیهٔ اهل بیت خودبر درد دل دوا چه بود تا من آن کنم←شمارهٔ ۲۶۲هست او سیاه چرده و من هم سپید سر←شمارهٔ ۲۶۳آنچه افتاد چند بار مرا←شمارهٔ ۲۶۴به خدائی که در خدائی او←شمارهٔ ۲۶۵منکوب طبعم آوخ و منکوس طالعم←شمارهٔ ۲۶۶ - در شکر انعام رئیس شمس الدیندی فرد و خفته بخت سوی ارمن آمدم←شمارهٔ ۲۶۷خاقانیا نجات مخواه و شفا مبین←شمارهٔ ۲۶۸ - در هجو رشید وطواطاین غَر غَرچه جغد دمن است←شمارهٔ ۲۶۹چشم خونین همه شب قامت شب پیمایم←شمارهٔ ۲۷۰خواجه بر من درِ نیکی دربست←شمارهٔ ۲۷۱کو نُزل عاشقان که به منزل رسیده‌ایم←شمارهٔ ۲۷۲ز کام نهنگان برون آمدیم←شمارهٔ ۲۷۳وقت آن است کز این دار فنا درگذریم←شمارهٔ ۲۷۴در دو عالم کار ما داریم کز غم فارغیم←شمارهٔ ۲۷۵تا حضرت عشق را ندیمیم←شمارهٔ ۲۷۶ - در موعظههر که را من به مهر خواندم دوست←شمارهٔ ۲۷۷بر اصفهان گذشتن من بود یک زمان←شمارهٔ ۲۷۸ - در مدح عز‌الدین ابو عمراندبیران را منم استاد و میران را منم قُدوه←شمارهٔ ۲۷۹یک روز بپرسید منوچهر ز سالار←شمارهٔ ۲۸۰ز آل غانم اگرچه نفعی نیست←