→ دیوان اشعارادیب الممالک
ادیب الممالک
فرهنگ پارسی
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ - گفتار میرزا صادق خان امیری - ادیب الممالک فراهانیآن بت شوخ چشم مه سیما←شمارهٔ ۲ - بند دومبت من چه این داستان می‌سرود←شمارهٔ ۳ - بند سومبزن ای دلبر هر هفت کرده←شمارهٔ ۴ - بند چهارمسپیده چو زد دامن چرخ چاک←شمارهٔ ۵ - بند پنجمای خطت چون تازه سنبل وی رخت چون تازه وَرد←شمارهٔ ۶ - بند ششمدوشینه چو آن شوخ شد از باغ به خانه←شمارهٔ ۷ - بند هفتمزهی بچین دو زلف از حبش گرفته خراج←شمارهٔ ۸ - بند هشتمای آنکه گفتار ترا هوش و روان پاسخ بود←شمارهٔ ۹ - بند نهمای دلبر طرازی با ما چرا به نازی←شمارهٔ ۱۰ - بند دهمای رخت چون ماه نخشب وی لبت لعل بدخش←شمارهٔ ۱۱ - بند یازدهم - هفت خط جام جمشیدی و جز آنرخ برافروخت همچو آیینه←شمارهٔ ۱۲ - در بیان مراتب ترقی و تنزل روح به عقیده بعضی حکماء به اصطلاح عرب و عجمای شده جادوی بیهوشی ز هوشت سنگسار←شمارهٔ ۱۳ - تقسیم طبقات رعیت به فرموده مه آبادکسان به دور مه آباد چاربخش شدند←شمارهٔ ۱۴ - تقسیم طبقات رعیت به فرموده جمشیدشاهشد چار صف آراسته اندر بر جمشید←شمارهٔ ۱۵ - در شمارهٔ نامهای هفت کشورای آنکه روی تو بر مه فروغ‌بخش بود←شمارهٔ ۱۶ - روزهای ماه های پارسیانروز ماه پارسی باشد نخستین اورمزد←شمارهٔ ۱۷ - نامهای روز ماههای جلالیروز اول باشد از ماه جلالی جشن‌ساز←شمارهٔ ۱۸ - در اسامی خمسه مسترقه بپارسی«پنج دزدیده » که در آخر ماه آبان←شمارهٔ ۱۹ - نامهای پنج دزدیده در اوستادر اوستا بود آن روز نخسین «اهنود»←شمارهٔ ۲۰ - نام انگشتان به زبان فارسی و تازی و فرانسهای که دل‌ها را کشد زنجیر زلفت در کمند←شمارهٔ ۲۱ - نامهای بروج به پارسیآن دَه و دو کوشک که‌آمد خانه سیارگان←شمارهٔ ۲۲ - نامهای بروج در دساتیرشَت جی‌افرام در دساتیرش←شمارهٔ ۲۳ - نامهای دزدمه در دساتیرهمان کیوان ابا برجیس و بهرام←شمارهٔ ۲۴ - در شناسائی چهار سوی زمینچار سوی کرانه گیتی←شمارهٔ ۲۵ - نیز نام انگشتان به پارسینام انگشتان مردم در زبان پارسی←شمارهٔ ۲۶ - در تطبیق ماههای پارسی با قبطیای همایون‌سرشت پاک‌نژاد←شمارهٔ ۲۷ - هفت قلم آرایش زنانهفت پیرایه شد به روی بتان←شمارهٔ ۲۸ - هفت اندام مردم نمازیترا باید که هفت اندام هنگام نماز اندر←شمارهٔ ۲۹ - نام هفت آتشکده پارسیانزان هفت اختر بُد اندر فرس هفت آتشکده←شمارهٔ ۳۰ - فرجودهای پنجگانه اشوزرتشتپنج «فرجود» پدید آمده از شَت زرتشت←شمارهٔ ۳۱ - یشتهای اوستانام نُه یشتی که زرتشت اشوی پاکزاد←شمارهٔ ۳۲ - ایزدان فروغهای آسمانایزد فروغهای سپهری که هفت شد←شمارهٔ ۳۳ - پایه آیین مازدیسنی بر سه چیز استدین زرتشت که روشن ز فروغش در و دشت←شمارهٔ ۳۴ - نامهای امشاسپندان که ایزدی فروغنددر اوستا نام هفت امشاسپندان خدای←شمارهٔ ۳۵ - در اقسام قند مکرربتا قند مکرر پنج قسم است←شمارهٔ ۳۶ - در اسامی قبایل عربقبایل عرب عابری است پنج گروه←شمارهٔ ۳۷ - در نامهای کوره های فارسکوره های فارس را نام از کیان و پیشداد←شمارهٔ ۳۸ - در دانش زمین و بخشهای او از گفته پیشینیانبتا توئی که قدت سرو باغ کاشمر است←شمارهٔ ۳۹ - سبعه منحوسهسَبعَه منحوسه هفت اختر شومند←شمارهٔ ۴۰بیشرمی «سَلجَن» است و عفت «هیوند»←
۱ از ۲صفحهٔ بعد ←