→ دیوان اشعارمحتشم کاشانی
محتشم کاشانی
قطعات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۸۱ - مرثیه در شهادت میر معصوم گوید رحمه‌اللهامیر اعدل اعظم پناه ملک و ملل←شمارهٔ ۸۲ - در ماده تاریخ گویددل‌افروز شمع شبستان انس←شمارهٔ ۸۳ - ایضا در مرثیه گویددوش تا صبح از صوامع قدس←شمارهٔ ۸۴ - وله ایضاای همایون فارس میدان دولت کاورند←شمارهٔ ۸۵ - وله ایضاآن خداوند محتشم چاکر←شمارهٔ ۸۶ - وله ایضادر بارگه امام شافع←شمارهٔ ۸۷ - وله ایضایارب امشب از علامتها چه می‌بیند به خواب←شمارهٔ ۸۸ - وله ایضاایا ستوده وزیری که دور گردون را←شمارهٔ ۸۹نخل باغ دل امیر گل‌رخ نسرین عذار←شمارهٔ ۹۰ - ایضا در مرثیه گویدگل حدیقه دل خواجگی که بود قدش←شمارهٔ ۹۱ - قطعهذوق مشکل که گذارد دو نفس زنده مرا←شمارهٔ ۹۲ - وله ایضاای شهریار ذیشان کز غایت بزرگی←شمارهٔ ۹۳ - در مرثیه فرمایدباز فلک سلسله‌ای زد به هم←شمارهٔ ۹۴ - در تاریخ پدر خود گویدوالدمن خواجه میراحمد که بود از اعتقاد←شمارهٔ ۹۵ - وله ایضازین زمانه شیخ جمال آن که کس ندید←شمارهٔ ۹۶حافظ آن خود رو درخت باغ نظم←شمارهٔ ۹۷ - در شکایت فرمایدای بر سبیل حاجت صد محتشم گدایت←شمارهٔ ۹۸ - وله ایضاای بخت می‌رساند از اشفاق بی‌قیاس←شمارهٔ ۹۹ - قطعهبهر جمعی عیب جویان بستم این احرام دوش←شمارهٔ ۱۰۰ - مرثیهخورشید اوج حسن محمد امین که بود←شمارهٔ ۱۰۱بر سر تربتی رسیدم دوش←شمارهٔ ۱۰۲ - قطعهای مهین آصفی که عالم را←شمارهٔ ۱۰۳همان اوج دولت شاه یحیی←شمارهٔ ۱۰۴ - وله ایضاای دل انصاف ده که چون نبود←شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضاای جوان بخت سرافراز که بر خاک درت←شمارهٔ ۱۰۶زهی بر حشمت گردون اساست←شمارهٔ ۱۰۷ - وله ایضاای جهان را از تو در گوش امید←شمارهٔ ۱۰۸ - وله ایضازین الانام خواجه قلیخان که جد او←شمارهٔ ۱۰۹ - وله ایضاشکر کز فیض کرد بار دگر←شمارهٔ ۱۱۰ - قطعهای شمع سرکشان که به سر پنجهٔ جفا←شمارهٔ ۱۱۱ - وله ایضاصاحب از راه خداوند زمین و آب کن←شمارهٔ ۱۱۲ - وله ایضاای نمایان سهیل اوج وجود←شمارهٔ ۱۱۳ - وله ایضاآن شه حسن کز غلامی اوست←شمارهٔ ۱۱۴ - در عزل گویدسرور عادیان سر غولان←شمارهٔ ۱۱۵شاعر خیره در اقلیم سخن می‌باشد←شمارهٔ ۱۱۶ - در ماده تاریخ گویدشیخ حیدر کز کمال اعتقاد←شمارهٔ ۱۱۷ - در مرثیه یکی از خواتین فرمایدهمای آشیان سلطنت شهزاده سلطانم←شمارهٔ ۱۱۸ - وله ایضاهر نفس می‌کرد چون از تاب مرگ←شمارهٔ ۱۱۹ - ماده تاریخ فوتاز باغ جلال ملت آن تازه نهال←شمارهٔ ۱۲۰ - وله ایضاای بلند اختر سپهر وجود←
→ صفحهٔ قبل۳ از ۳