→ گزیدهٔ اشعارطغرای مشهدی
طغرای مشهدی
ابیات برگزیده از غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۸۱ناصح از پند تو بیزارم، چه می گویی مرا←شمارهٔ ۸۲نیست یک جا که سرزلف سیاهش نرسد←شمارهٔ ۸۳نشاند پیش خود آن شوخ بی حجاب مرا←شمارهٔ ۸۴بی قد شمشاد او، دست چنار آمد به درد←شمارهٔ ۸۵در هنرمندی ز مردن نیست غم استاد را←شمارهٔ ۸۶به نقش بندی رویت چو کف گشاده خدا←شمارهٔ ۸۷نقش خیالش نبرد، گرد کدورت ز دل←شمارهٔ ۸۸جاده طوفانی دریای سراب است اینجا←شمارهٔ ۸۹مشت خسم، ولی چو نشینم به آن بهار←شمارهٔ ۹۰ناله برآید از ورق، گریه کنان رود قلم←شمارهٔ ۹۱گر گل نکند در طلبت آبله از پا←شمارهٔ ۹۲مگر چاه زنخدانت نمایان گشت در صحرا←شمارهٔ ۹۳درین محیط که سرگشتگی ست حاصل ما←شمارهٔ ۹۴منت آب خضر نیست جوی بر سر ما←شمارهٔ ۹۵می شد از خشک و تر این خاکدان قانع به سنگ←شمارهٔ ۹۶چون تنور لاله از دودی نشد قسمت پذیر←شمارهٔ ۹۷گوش ارباب کرم در عهد ما می گشت کر←شمارهٔ ۹۸شورش انداخته در شام و سحر یارب ما←شمارهٔ ۹۹ما را به دار عشق، که نزدیک می برد؟←شمارهٔ ۱۰۰برگ عیش ناتوانان نیست غیر از دستگیر←شمارهٔ ۱۰۱تعظیم عکس روی تو در جلوه گاه جام←شمارهٔ ۱۰۲چون داشت از دویی ننگ، یار یگانه ما←شمارهٔ ۱۰۳ز بهر نامه بری تا به بام دلبر ما←شمارهٔ ۱۰۴کهربا گشتیم و کس باور ندارد درد ما←شمارهٔ ۱۰۵آن مرغ بینواییم، کز آشیانه ما←شمارهٔ ۱۰۶نیست غیر از گریه در صندوق ابر نوبهار←شمارهٔ ۱۰۷در هنر چون شانه زلف بتان بی طالعیم←شمارهٔ ۱۰۸ز مرغان دل ما با لب بامش چه می گویی←شمارهٔ ۱۰۹ناید نمکچشی چو تنور از دهان ما←شمارهٔ ۱۱۰دم زدن از سوز دل در پیش بیدردان عشق←شمارهٔ ۱۱۱تو دریایی و طغرا قطره، کی از قطره می آید←شمارهٔ ۱۱۲عکس او در بغل نور فکنده ست مرا←شمارهٔ ۱۱۳تا جان فدا نمایم، بر زخمه های مطرب←شمارهٔ ۱۱۴ما که بر خشت سر خم چون کف می زاده ایم←شمارهٔ ۱۱۵رنگ بیدار شدن، گل نکند از بختم←شمارهٔ ۱۱۶ما ز پا افتادگان را خواب غفلت برده است←شمارهٔ ۱۱۷اگر ساقی نگردد شب انیسم←شمارهٔ ۱۱۸ای خوش آن گریه که شوید ز شبم مهلت خواب←شمارهٔ ۱۱۹پا ز نازک خانه دل چون کشد آن عطرفام؟←شمارهٔ ۱۲۰ما را گرفته بی او، غم در میانه امشب←