→ مختارنامهعطار
عطار
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱آن ماه که از کنار شد بیرونم←شمارهٔ ۲ماهی که چو برق کم بقا آمده بود←شمارهٔ ۳کس بر سر جیحون رقمی جوید باز←شمارهٔ ۴پیمانهٔ خاک گشت آن چشمهٔ نوش←شمارهٔ ۵دردا که گلم میان گلزار بریخت←شمارهٔ ۶ماهی که چو مهر عالم آرای افتاد←شمارهٔ ۷آه از غم آن که زود برگشت و برفت←شمارهٔ ۸میگریم ازان مهوشم و میگریم←شمارهٔ ۹ای دل بگری بر من مسکین و مپرس←شمارهٔ ۱۰دی بر سر خاک دلبری با دل ریش←شمارهٔ ۱۱ای ماه زمین به برج افلاک شدی←شمارهٔ ۱۲ای پشت بداده رفته هم روز نخست←شمارهٔ ۱۳بر خاک تو چون بنفشهام سر در بر←شمارهٔ ۱۴رفتی و مرا خار شکستی در دل←شمارهٔ ۱۵ای کرده شب باز پسین ماتم خویش←شمارهٔ ۱۶رفتی تو و خون جگریست از تو مرا←شمارهٔ ۱۷ای نور رخت خاک سیه بگرفته←شمارهٔ ۱۸چون گریهٔ من ابر بهاری نبود←شمارهٔ ۱۹ای محرم من کیست کنون محرم تو←شمارهٔ ۲۰برخیز که ابر خاک را میشوید←شمارهٔ ۲۱از مرگِ تو هر دمی دگرگون باشم←شمارهٔ ۲۲گل بیرخ گلرنگ تو خاریست مرا←شمارهٔ ۲۳گفتم همه عمر نازنینت بینم←شمارهٔ ۲۴کو کس که دل از مرگِ تو خون مینکند←شمارهٔ ۲۵بی روی تو در ماه سیاهی آمد←شمارهٔ ۲۶ناگاه چو رخ به راه می‌آوردی←شمارهٔ ۲۷از ناز چه سود چون بسودی آخر←شمارهٔ ۲۸جان را چو ز رفتن تو آگاهی شد←شمارهٔ ۲۹تا خاک تو گشت غم گسارم بی تو←شمارهٔ ۳۰از کفر بتر بی تو غنودن ما را←شمارهٔ ۳۱در خاک ترا وطن نمیدانستم←شمارهٔ ۳۲تا چند کشم ز مرگ تو درد از تو←شمارهٔ ۳۳دردا که بر چون سمنت می‌ریزد←شمارهٔ ۳۴ای آن که به گِل، گُل چمن پوشیدی←شمارهٔ ۳۵در ماتم تو چرخ سیه پوش بماند←شمارهٔ ۳۶از مرگ تو فاش گشت رازم چکنم←شمارهٔ ۳۷ای رفته و ما را به هلاک آورده←شمارهٔ ۳۸از گریهٔ زار ابر، گل تازه و پاک←شمارهٔ ۳۹بس زود به مرگ کردی آهنگ آخر←شمارهٔ ۴۰زین پس ناید ز دیدگانم دیدن←
۱ از ۲صفحهٔ بعد ←