→ دیوان اشعارسلمان ساوجی
سلمان ساوجی
قطعات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
قطعه شمارهٔ ۸۱دین پناها کی روا باشد که خلق از مستزاد ←قطعه شمارهٔ ۸۲ای خسروی که دست و دل کامگار تو ←قطعه شمارهٔ ۸۳اول آن است که چون نیت عزلت دارد ←قطعه شمارهٔ ۸۴نفس من اگر چه جانبخش است ←قطعه شمارهٔ ۸۵هلال غره دولت وجیه دولت و دین ←قطعه شمارهٔ ۸۶خدایگانا چو شد اشارتت که رهی ←قطعه شمارهٔ ۸۷چون سر چاه بلا باز شود بر یعقوب ←قطعه شمارهٔ ۸۸دیگر از خرج پرو دخل کمش چندی قرض ←قطعه شمارهٔ ۸۹ای جوانبختی که در ایام عدلت باد صبح ←قطعه شمارهٔ ۹۰ای وزیری که فلک حلقه به گوش در توست ←قطعه شمارهٔ ۹۱ایا شهی که غبار سپاه منصورت ←قطعه شمارهٔ ۹۲ای وزیری که دلت همت اگر در بندد ←قطعه شمارهٔ ۹۳دیگر آن است که محبوب جهان سقری شاه←قطعه شمارهٔ ۹۴شبی زبان فصاحت ز منهیان خرد←قطعه شمارهٔ ۹۵ایا سحاب نوالی که از صریر قلم←قطعه شمارهٔ ۹۶شها که بود که از فیض بخشش تو بدو←قطعه شمارهٔ ۹۷ایا شمع جمع و چراغ ملوک←قطعه شمارهٔ ۹۸پادشاها عالم از انصاف تو معمور شد←قطعه شمارهٔ ۹۹کدام پیک مبارک قدم دعای مرا←قطعه شمارهٔ ۱۰۰طریق نیست سفارش به آسمان کردن←قطعه شمارهٔ ۱۰۱شتر وابچه دیار عرب←قطعه شمارهٔ ۱۰۲خسرو اخاک درگه تو مرا←قطعه شمارهٔ ۱۰۳اگر هزار گنه بنده‌ای کند نبود←قطعه شمارهٔ ۱۰۴پریر روز به حمام در فقیری را←قطعه شمارهٔ ۱۰۵آنکه از کبر، یک وجب می‌دید←قطعه شمارهٔ ۱۰۶ای شهنشاهی که از بهر صلاح مملکت←قطعه شمارهٔ ۱۰۷کرا مجال بود کز زبان همچومنی←قطعه شمارهٔ ۱۰۸عاشثی شمعا از آن رو چون منت ←قطعه شمارهٔ ۱۰۹خورده بودم غصه بسیار و طبعم بسته بود ←قطعه شمارهٔ ۱۱۰از آبله جرب تن من ←قطعه شمارهٔ ۱۱۱گر سر ترک کلاه فقر داری ای فقیر ←قطعه شمارهٔ ۱۱۲قوی و بزرگ و سرافراز و سرخ رو ناگه ←قطعه شمارهٔ ۱۱۳ای جهانبخشی که روز و شب چو نور آفتاب ←قطعه شمارهٔ ۱۱۴ای وزیری که ملک جاه تو راست←قطعه شمارهٔ ۱۱۵ماه گردون سلطنت ناگاه ←قطعه شمارهٔ ۱۱۶دارای شرق و غرب که جود و وقار تو ←قطعه شمارهٔ ۱۱۷ دوش با من خرد از روی نصیحت می‌گفت←قطعه شمارهٔ ۱۱۸پناه زمره اسلام تاج دولت و دین ←قطعه شمارهٔ ۱۱۹اکمل دولت و دین ای شرف منصب تو ←قطعه شمارهٔ ۱۲۰وجیه دین محمد امیر اسماعیل ←