→ دیوان اشعارانوری
انوری
مقطعات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۸۱ - در مدح منصور عامرهر جمال و شرف که دارد ملک←شمارهٔ ۸۲ - ستایش بزم مخدوم کنداین مجلس خواجهٔ جهانست←شمارهٔ ۸۳به خدایی که بذل جان او را←شمارهٔ ۸۴ - در قناعت و آزادگیآلودهٔ منت کسان کم شو←شمارهٔ ۸۵ - در مدح سعدالدین و کیفیت سقطه و حسب حال خودای سعد سپهر دین کجایی←شمارهٔ ۸۶ - در مدح صاحب جمال‌الدین محمد و شکایت از روزگارکمال دین محمد محمد آنکه برای←شمارهٔ ۸۷بهشت را چه کنی عرضه بر قلندریان←شمارهٔ ۸۸ - حکیم در اواخر عمر از ملازمت دربار سلاطین احتراز می‌نموده، وقتی سلطان غور او را طلبید این قطعه را بدو فرستادکلبه‌ای کاندرو به روز و به شب←شمارهٔ ۸۹ - ناصرالدین طاهر را درد دندان عارض گشته انوری این قطعه هنگام عیادت او گفته و در هر بیت‌التزام لفظ دندان نموده استای به دندان دولت آمده خوش←شمارهٔ ۹۰ - امیر یوسف نام و عدهٔ عطایی کرده و وفا ننموده بود در تهدید او گفته استمیر یوسف سخن دراز مکش←شمارهٔ ۹۱ - در ندامت و شکایتبا آنکه چند سال بدیدم بتجربت←شمارهٔ ۹۲ - در مطایبهدر جهان چندان که گویی بی‌شمار←شمارهٔ ۹۳ - در موعظه و شکایت دهربا یکی مردک کناس همی گفتم دی←شمارهٔ ۹۴ - لطیفهصاحبا ماجرای دشمن تو←شمارهٔ ۹۵ - در طلب شراب و گوشت و مزه به طریق لغز گفتهمقلوب لفظ پارس به تصحیف از کفت←شمارهٔ ۹۶ - سکنجبین از کسی به طرز لغز خواستهبفرستم ای امیر به تعجیل شربتی←شمارهٔ ۹۷ - در قناعتبه خدایی که معول به همه چیز بدوست←شمارهٔ ۹۸ - در مدح موئیدالدین مودودشاهبازآمد آنکه دولت و دین در پناه اوست←شمارهٔ ۹۹بوطیب آنکه سرد و جفا گفت مر مرا←شمارهٔ ۱۰۰نیامدست مرا خویشتن دگر مردم←شمارهٔ ۱۰۱با فلک دوش به خلوت گله‌ای می‌کردم←شمارهٔ ۱۰۲ - مناظرهٔ بوتهٔ کدو با درخت چنارنشنیده‌ای که زیر چناری کدو بنی←شمارهٔ ۱۰۳ - در مطایبهنشوی سرور اندرین گیتی←شمارهٔ ۱۰۴ - در مذمت اصحاب دیوانخسروا این چه حلم و خاموشیست←شمارهٔ ۱۰۵ - در فضیلت عقل و شرف انسان به خردبرترین مایه مرد را عقلست←شمارهٔ ۱۰۶ - در شکایت زمانه و مفاخرت خودعنصری گربه شعر می صله یافت←شمارهٔ ۱۰۷ - از یکی اکابر رنجیده بود حسب حال خود و نکوهش او گویدز مردمان مشمر خویش را به هیات و شکل←شمارهٔ ۱۰۸ - این قطعه را فتوحی گفت و به انوری بست و مردم بلخ بر حکیم متغیر شدند سوگندنامه در نفی آن گفتچار شهرست خراسان را در چارطرف←شمارهٔ ۱۰۹ - در طلب شرابای سروری که چون تو به رادی سحاب نیست←شمارهٔ ۱۱۰کیمیایی ترا کنم تعلیم←شمارهٔ ۱۱۱ - در مذمت سواریتو مرا گر پیاده‌ام منکوه←شمارهٔ ۱۱۲نیست یک تن در همه روی زمین←شمارهٔ ۱۱۳ - در مذمت زن خواستنبه خدایی که بی‌ارادت او←شمارهٔ ۱۱۴ - در مدح بهاء الدین علیبهاء الدین علی کز چرخ جودش←شمارهٔ ۱۱۵ - در طلب شرابای جوانمردی که هرگز چرخ پیر←شمارهٔ ۱۱۶ - مطایبههر کرا ریدنی بگیرد سخت←شمارهٔ ۱۱۷ - در مرثیهٔ مودودشاه و بی‌وفایی جهانجهان ز رفتن مودود شه موئید دین←شمارهٔ ۱۱۸شکلی نهاده‌اند حکیمان روزگار←شمارهٔ ۱۱۹ - در بی ثباتی جهانجریده‌ایست نهاد سیه سپید جهان←شمارهٔ ۱۲۰ - در تاریخ فوت سلطان سنجرچاشتگه در شهر مرو آن نامور فخر زمان←