→ محیط قمیمحیط قمی
محیط قمی
هفت شهر عشق
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۸۱ - ایضاً غزل: منه تَغَمَّده الله تعالی بِغُفرانهمن شیفته و مست و خراب از غم یارم←شمارهٔ ۸۲ - ایضاً منه علیه الرَّحمَةِ و الغُفرانای دل ز غنم کم گو، از فقر و فنا دم زن←شمارهٔ ۸۳ - ایضاً منه تَغمّدهُ الله تعالی برحمتهای یاد تو مونس دل من←شمارهٔ ۸۴ - در تهنیت ولادت سیّد کائنات حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلمبه یمن مولد ختم رسل، رسول امین←شمارهٔ ۸۵ - موشّح و مختوم به مدح شاه اولیاء علیه السلامبَرِ رُخ تو حرام است روی گُل دیدن←شمارهٔ ۸۶ - ایضاً فی مدح اسدالله الغالب علی بن ابیطالب علیه السلامخوش است در دم رفتن، رخ تو را دیدن←شمارهٔ ۸۷ - در منقبت حضرت ولی عصر امام زمان علیه السلامصباح الخیر زد بلبل به گلشن←شمارهٔ ۸۸ - ایضاً منه تَغَمَدَّهُ الله تعالی بِغُفرانهقیرگون زشام خط، صبح روی یارم بین←شمارهٔ ۸۹ - مختوم و موشّح به مدح کننده ی در خیبر ارواح العالمین له الفدابوی جان آید زتار موی تو←شمارهٔ ۹۰ - در ولایت با سعادت حضرت سیّد الشهداء علیه السلامسومین روز شعبان شده طالع آن ماه←شمارهٔ ۹۱ - در نیایش امام دوازدهم حضرت صاحبّ الزّمان علیه السلامیاری که بهر او بود، بسیار چشم در ره←شمارهٔ ۹۲ - موشّح به نام نامی حضرت اسدالله الغالب علی بن ابیطالب علیه السلامیار چون تیغ کشد، گو سپر اندازی به←شمارهٔ ۹۳ - و له ایضاً الرَّحممَهالمنة الله که گرفتار کمندی←شمارهٔ ۹۴ - در مدح وزیر عدلیه غلامحسین خان غفاریآگهی دیگر چه‌ها ای غارت جان کرده‌ای←شمارهٔ ۹۵ - مزیّن به منقبت عین الله الخالق حضرت علی بن ابیطالب علیه السلامای آفتاب از مه روی تو آیتی←شمارهٔ ۹۶ - و له علیه الرَّحمَةُ وَ الغُفرانبرهاند قید عشقم، ز بلای پارسایی←شمارهٔ ۹۷ - در تهنیت جلوس مظفرالدین شاه و نیایش صدراعظمبه شاه باد مبارک، قبای سلطانی←شمارهٔ ۹۸ - در مدح سلطان مغفور ناصرالدین شاهنوبهار آمد و باد سحری غالیه‌بوست←شمارهٔ ۹۹ - در وصف قوش شکاری گویدگه نخجیر زوبین چنگ قوشم←شمارهٔ ۱۰۰ - در تاریخ آئینه کاری حرم محترم حضرت امام زاده حمزه علیه السلامچو روزگار شهنشاه کامکار آمد←شمارهٔ ۱۰۱ - ایضاً در تاریخ آئینه کاری حرم مطهر حضرت امام زاده حمزه علیه السلامایزد بخشنده در پناه شهنشاه←شمارهٔ ۱۰۲ - در تهنیت ولادت امیر دوست محمد خان گویدرسید مژده که سرسبز گشت نخل امید←شمارهٔ ۱۰۳ - در مدح حضرت اشرف ظلّ السلطان دامت شوکتهساقی به یاد لعل تو چون ساغر آورد←شمارهٔ ۱۰۴ - در ستایش سلطان مظفرالدّین شاه قاجاربه گه کودکی مرا استاد←شمارهٔ ۱۰۵ - در ثنای سلطان سعید مغفور ناصرالدین شاهحبّذا شهباز شاهنشاه چون پروا کند←شمارهٔ ۱۰۶ - در اعطای تشریف شاهنشاهی به جناب دوست محمد خان معیّر الممالکشکر خدا که از اثر بخت کامکار←شمارهٔ ۱۰۷ - در مدح شاه فقید سعید ناصرالدین شاه می فرمایدنو بهار آمد و آراست چمن را چو عروس←شمارهٔ ۱۰۸ - در مدح سلطان سعید شهید ناصرالدین شاهفرخنده باد نوروز بر شهریار آفاق←شمارهٔ ۱۰۹ - در تیر زدن شاه مبرور بر پلنگشد زمین سیم گون از تیر خسرو لعل رنگ←شمارهٔ ۱۱۰ - )شد زدار محن به دار نعیم←شمارهٔ ۱۱۱ - خطاب به حضرت والا شاهزاده شمس الشعرا گویدایا شمس گردون فضل و بلاغت←شمارهٔ ۱۱۲ - در رثاء و تاریخ رحلت سلطان سعید ناصرالدّین شاهسزد بگرید گردون اگر به حال زمین←شمارهٔ ۱۱۳ - در ولادت میرزا کاظم فرزند سعادتمند میرزا حسنفروغ بزم جهان نمود وجه حسن←شمارهٔ ۱۱۴ - در مدح امیر دوست محمد خان معیّر الممالک دام مَجدهخجسته طلعت والای ناصرالدین شاه←شمارهٔ ۱۱۵ - در تهنیت قرن شهید مبرور ناصرالدّین شاه طاب ثراهبه ماند بر سریر کامرانی←شمارهٔ ۱۱۶ - در مدح آقا سید صادق طباطباییفرخنده باد نوروز بر قبلهٔ خلایق←شمارهٔ ۱۱۷ - در مدح مظفر الدّین شاه و صدر اعظمبه آب و رنگ، دو گل راست اعتبار یکی←شمارهٔ ۱۱۸ - مختوم به مدح قنبر علی مرتضی علیه السلامبشنو پند من ای خواجه بسی سود بری←شمارهٔ ۱۱۹ - موشّح به اسم مبارک حضرت علی مرتضی علیه السلامچون شمع گر به بزم وفا ترک سرکنی←شمارهٔ ۱۲۰ - و له ایضاً علیه الرحمهچشم آن دارم کز آن آتش که بر تن می‌زنی←