→ ملک‌الشعرا بهارملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۸۱ز نادرستی اهل زمان شکسته شدیم←شمارهٔ ۸۲وقت آنست که بر سبزه مقامی بکنیم←شمارهٔ ۸۳منم که عشق بتانم نموده پیر و کهن←شمارهٔ ۸۴ای دوست بیا لختی ترک می و ساغر کن←شمارهٔ ۸۵ای نرگست به خلق در فتنه بازکن←شمارهٔ ۸۶تا توانی دفع غم از خاطر غمناک کن←شمارهٔ ۸۷غمزه‌ات خونریزتر یا دیدهٔ خونبار من←شمارهٔ ۸۸لاله خونین‌کفن از خاک سر آورده برون←شمارهٔ ۸۹در ده شراب کهنه که آمد بهار نو←شمارهٔ ۹۰جان قرین رخ جانان شود انشاء‌الله←شمارهٔ ۹۱علی‌الصباح که بر طره‌ات زنی شانه←شمارهٔ ۹۲در طواف شمع می‌گفت این سخن پروانه‌ای←شمارهٔ ۹۳شبی گذشت به آسودگی و آزادی←شمارهٔ ۹۴بر سبزه نشست بلبل و قمری←شمارهٔ ۹۵مرا بود به دیدار تو زین پیش وصالی←شمارهٔ ۹۶آخر زغم عشقت ای طفل دبستانی←شمارهٔ ۹۷نهاده کشور دل باز رو به ویرانی←شمارهٔ ۹۸نصیحتی است اگر بشنوی زیان نکنی←شمارهٔ ۹۹ای کمان‌ابرو به عاشق کن ترحم گاه گاهی←شمارهٔ ۱۰۰صبا ز طرهٔ جانان من چه می‌خواهی←شمارهٔ ۱۰۱ای تازه بهار نغز و زیبایی←
→ صفحهٔ قبل۳ از ۳