→ حافظحافظ
حافظ
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۴۸۱بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی←غزل شمارهٔ ۴۸۲ای دل! به کوی عشق گذاری نمی‌کنی←غزل شمارهٔ ۴۸۳سحرگه ره روی در سرزمینی←غزل شمارهٔ ۴۸۴تو مگر بر لب آبی به هوس بنشینی←غزل شمارهٔ ۴۸۵ساقیا سایهٔ ابر است و بهار و لب جوی←غزل شمارهٔ ۴۸۶بلبل، ز شاخِ سرو، به گلبانگِ پهلوی←غزل شمارهٔ ۴۸۷ای بی‌خبر بکوش که صاحب‌خبر شوی←غزل شمارهٔ ۴۸۸سَحرم هاتف میخانه به دولت‌خواهی←غزل شمارهٔ ۴۸۹ای در رخ تو پیدا انوار پادشاهی←غزل شمارهٔ ۴۹۰در همه دِیر مغان نیست چو من شیدایی←غزل شمارهٔ ۴۹۱به چشم کرده‌ام ابرویِ ماه‌سیمایی←غزل شمارهٔ ۴۹۲سَلامی چو بویِ خوشِ آشنایی←غزل شمارهٔ ۴۹۳اِی پادِشَهِ خوبان! داد از غَمِ تَنْهایی←غزل شمارهٔ ۴۹۴اِی دِل! گَر از آن چاهِ زَنَخْدان به دَرآیی←غزل شمارهٔ ۴۹۵مِی خواه و گُل‌اَفشان کن، از دَهر چه می‌جویی؟←
→ صفحهٔ قبل۱۳ از ۱۳