→ گزیدهٔ اشعارطغرای مشهدی
طغرای مشهدی
ابیات برگزیده از غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۲۸۱زان گل نشان نداد، صبا را چه می شود←شمارهٔ ۲۸۲خسرو بی رحم را بنگر که با اظهار عدل←شمارهٔ ۲۸۳خواستم بی تو کنم بر گل خورشید نگاه←شمارهٔ ۲۸۴به دور میکده باید شراب چندان ریخت←شمارهٔ ۲۸۵ساز و برگ زندگی، غیر از شراب ناب نیست←شمارهٔ ۲۸۶هرکس به رخت نظر ندارد←شمارهٔ ۲۸۷کارم ز نارسیدن کشتی به جان رسید←شمارهٔ ۲۸۸امشب ز نغمه سنجان، دمساز ما کسی نیست←شمارهٔ ۲۸۹دیگران از فیض، مردم را به خود سازند رام←شمارهٔ ۲۹۰ز نهال قسمت ما، گل عیش چون زند سر؟←شمارهٔ ۲۹۱خواهم غزلی را که به محبوب توان خواند←شمارهٔ ۲۹۲مرا قسمت به راهی گشت رهبر←شمارهٔ ۲۹۳رسید موسم گل، باده در پیاله کنید←شمارهٔ ۲۹۴نه جوی باغ می داند دلم، نه جدول بستان←شمارهٔ ۲۹۵گر ز دنیا بکشی پای، چنان دور بکش←شمارهٔ ۲۹۶به زلفت شانه گر محرم نمی شد←شمارهٔ ۲۹۷صد جامه پوشد از شرم، سرو خجسته قامت←شمارهٔ ۲۹۸ای مسیح وقت، تدبیری که آن خورشید را←شمارهٔ ۲۹۹ثبات خانه تن را حباب می داند←شمارهٔ ۳۰۰چو خیزد گردباد از خاک ما در دشت محرومی←شمارهٔ ۳۰۱گر خورد در فوت ما آن گل تاسف، دور نیست←شمارهٔ ۳۰۲گل ما را به آب غم سرشتند←شمارهٔ ۳۰۳سرجوش داغ لاله به جوشم نمی رسد←شمارهٔ ۳۰۴مشو ملول که ساغر ز دست خواهد شد←شمارهٔ ۳۰۵بس که برهم خورد بزم دلخوشی از رفتنت←شمارهٔ ۳۰۶نیم آیینه وش از پشت و روی کار خود آگه←شمارهٔ ۳۰۷آرام نگیرد نفسی بر مژه ام اشک←شمارهٔ ۳۰۸عاشقان چون نیت کوچ سحرگاهی کنند←شمارهٔ ۳۰۹فرهاد تیشه بر سرِ غم‌پیشه می‌زند←شمارهٔ ۳۱۰چرخ با من می ستیزد، طالع از من می گریزد←شمارهٔ ۳۱۱تن ز بسیاری تردامنی ام خاک نشد←شمارهٔ ۳۱۲آمد بهار و موسم گلگشت باغ شد←شمارهٔ ۳۱۳لبش در باغ، رنگ آمیز گلهای تبسم شد←شمارهٔ ۳۱۴گل به زر شاد و پریشانی عالم بر بید←شمارهٔ ۳۱۵کندن دل زان جوان، آسایش این پیر شد←شمارهٔ ۳۱۶رنگ از رخم دمی نگشاید نقاب زرد←شمارهٔ ۳۱۷چند گویی در وجود دختر رز عیب نیست←شمارهٔ ۳۱۸گر دهدم باغبان، یک گل ازین نه چمن←شمارهٔ ۳۱۹ز پا ننشست اشکم، تا نیاوردت به سوی من←شمارهٔ ۳۲۰گر به میخانه رسد زاهد افسرده نفس←