→ دیوان اشعارامیر پازواری
امیر پازواری
چهاربیتی‌ها
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۸۱امیر گنه: مه سُورهْ قدْ، دال بییِهْ دالْ←شمارهٔ ۸۲دُونا اُونِهْ که مَجْنِهْ زَمونه‌یِ چَمْ←شمارهٔ ۸۳امیر گنه: اینْ شهررِهْ چه کارْ بسازِمْ←شمارهٔ ۸۴بُرو شووُ روز با هم جدا نووئیمْ←شمارهٔ ۸۵امروز تو منه شاه و من ته درویشم←شمارهٔ ۸۶هادَه دَمْ‌رِهْ مه دَمْ که نَمونِسْ مه دَمْ←شمارهٔ ۸۷رامْ بَوییهْ آهو که مه جٰا کِرْدِهْ رَمْ←شمارهٔ ۸۸ایْ بُورِهْ سوارْ! چَمْ بَزویی منه چَمْ←شمارهٔ ۸۹الهی فلَک! سُو نَکنی به عٰالِمْ←شمارهٔ ۹۰الهی تِرِهْ فَرخُندهْ فالْ بوینم←شمارهٔ ۹۱منْ سُوته چَچی‌رِه چنِّ زنی به تارِمْ؟←شمارهٔ ۹۲شاهِ سَرْحدِّ هند و ختا و چین بُومْ،←شمارهٔ ۹۳واخْ که دِلْ‌رِهْ کارها کرده یارِ پَیْغُومْ!←شمارهٔ ۹۴گِتی که تنه یارْمِهْ همیشکْ ته بُومْ←شمارهٔ ۹۵یاربْ بوینمْ دولتْ‌رِهْ منْ به ته کُومْ←شمارهٔ ۹۶سیم و زَرْرِهْ وارِنْ به چَلِ چَمُو چُونْ←شمارهٔ ۹۷ویهارْ درآموُ، عالمْ بوّییه روشِنْ←شمارهٔ ۹۸کِجِهْ تا کِجِهْ گِرْدِنُ و بوئه سٰامون؟←شمارهٔ ۹۹امیر گنه: سینه لَهَبْ دارمه بارونْ!←شمارهٔ ۱۰۰زینْگٰالِهْ دِلْ دارمه من،ای یارِهْ دارون!←شمارهٔ ۱۰۱نورِ دِچِشْ مه قبله‌یِ دین و ایمون!←شمارهٔ ۱۰۲هندیمه مَسّه تُرک‌چشْ و سری من←شمارهٔ ۱۰۳کٰاشکی نهشْت بومْ شه پا این کُهنه دیرْ من←شمارهٔ ۱۰۴تُرکِ مَسّ! به ته گردنْ بویمه آونْ←شمارهٔ ۱۰۵یک حرفْ چلْ سوا، عالمْ ره نور بتاون←شمارهٔ ۱۰۶دوستْ ره دیمه حَمّوم بَزه خنهْ آینْ←شمارهٔ ۱۰۷امیر گنه: آسونْ نییه مَهرْ اَندوتنْ←شمارهٔ ۱۰۸امیر گنه: «گِردهْ قمر» ته خسُوفنْ←شمارهٔ ۱۰۹چی ساجّمه با این‌همه تُو و تاتنْ←شمارهٔ ۱۱۰اُونوَختْ کٰاسْمون ره بیستونْ بساتن،←شمارهٔ ۱۱۱این شهرْ من غریبْمِه، تو غریبه سَوجنْ←شمارهٔ ۱۱۲خوبونْ به گلُو، گردْ مشکْ ره بَریتنْ←شمارهٔ ۱۱۳استادْ بنهْ روزْ که من تَنْ ره گلْ گیتنْ←شمارهٔ ۱۱۴ته چیرهْ بدی، خورْ به جهانْ و ریتنْ←شمارهٔ ۱۱۵اونْ، مار (محل) که عین ره زیر دال کشیین،←شمارهٔ ۱۱۶اَمیر گنه: تا تُخم خلق پاشنْدیین←شمارهٔ ۱۱۷من دوّمه که عشق، خطّ جفا کشیین←شمارهٔ ۱۱۸شَمَرْ رهْ دیمهْ سوجنْ، فرعونْ و ریجنْ←شمارهٔ ۱۱۹دونّی که چشِ سِرْمهْ، چی وَرهْ توشنْ←شمارهٔ ۱۲۰کیون بندگی، کین بیورد خنه واچین←