→ دیوان اشعارترکی شیرازی
ترکی شیرازی
فصل اول - لطیفه‌نگاری‌ها
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۸۱ - آبشار باغبر خیز تا رویم به سیر بهار باغ←شمارهٔ ۸۲ - برق آهجانا!مکش به قتل من بی گناه تیغ←شمارهٔ ۸۳ - رشک بهشتصورتت بسکه نازک است و لطیف←شمارهٔ ۸۴ - شام فراقاگر به دست من افتد شبی زمام فراق←شمارهٔ ۸۵ - سودای عشقآفرین بر نام روح افزای عشق←شمارهٔ ۸۶ - بنده عشقخوشا عشق و خوشا دارندهٔ عشق←شمارهٔ ۸۷ - ستاره افلاکچند باشی پریرخا! بی باک←شمارهٔ ۸۸ - صف مژگانچندای شوخ پری چهره!تو باحیله و رنگ←شمارهٔ ۸۹ - بادهٔ گلرنگبیار ساقی گل چهره باده یگلرنگ←شمارهٔ ۹۰ - صبح وصالای رخت! ماه تمام و، خم ابروت هلال←شمارهٔ ۹۱ - کشتی امیدبیا ای ساقی شیرین شمایل!←شمارهٔ ۹۲ - درس عشقروز اول که دل به تو دادم←شمارهٔ ۹۳ - انگشت نماای خاک کف پای تو بود تاج سرم!←شمارهٔ ۹۴ - دل تنگباز عشق آمد و زد خیمه به صحرای دلم←شمارهٔ ۹۵ - اشتیاق رخ دوستاگر چه در نظر خلق خاکسارانیم←شمارهٔ ۹۶ - نگار سیم اندامای که از دوری تو بی تابم!←شمارهٔ ۹۷ - فیض روح القدسگرچه انداخته زلفت گرهی سخت به کارم←شمارهٔ ۹۸ - صد هزار چشمتا باز کرده ام به تو ای گل عذار، چشم!←شمارهٔ ۹۹ - سوز تب عشقساقی بده امروز یکی جام شرابم←شمارهٔ ۱۰۰ - عشق و عاشقیز عشق و، عشق‌بازی پیشه‌ای خوش‌تر نمی‌بینم←شمارهٔ ۱۰۱ - نهال بختچه زحمت‌ها که من از گردش اختر نمی‌بینم←شمارهٔ ۱۰۲ - رخ خوبانسر چه باشد که فدا بر سر پیمان نکنم←شمارهٔ ۱۰۳ - چشمهٔ حیواندر چمن بی قدت ای سرو خرامان چکنم!؟←شمارهٔ ۱۰۴ - مهر علیز دلبر تا بود جان در تنم دل برنمی‌گیرم←شمارهٔ ۱۰۵ - پیروی نفسما سرخوش و ساغر زده و مست و ملنگیم←شمارهٔ ۱۰۶ - همت خضرنذر کردم گر از این کشور ویران بروم←شمارهٔ ۱۰۷ - کفران نعمتشرط محبت است غم جان نداشتن←شمارهٔ ۱۰۸ - زلف عنبرینای رخت چون ماه تابان! وی خطت چون مشک چین←شمارهٔ ۱۰۹ - مرغ سحرخیزحاشا که ز شمشیر تو پرهیز کنم من←شمارهٔ ۱۱۰ - نافهٔ آهواین که داری به سردوش، کمند است نه گیسو←شمارهٔ ۱۱۱ - مقام عاشقیفصل گل است ساقیا شیشهٔ پر شراب کو؟←شمارهٔ ۱۱۲ - رنگ شقایقای شوخ دلا زار من ای دلبر مه رو!←شمارهٔ ۱۱۳ - فخر کایناتمن آدمی به چشم ندیدم مثال تو←شمارهٔ ۱۱۴ - برگ گلتا به رخ آن سیمتن رنگین نقاب انداخته←شمارهٔ ۱۱۵ - صید گرفتارپیش از این ای صنم! آزار من زار مده←شمارهٔ ۱۱۶ - گنج شایانای جمالت! زماه تابان به←شمارهٔ ۱۱۷ - سوختن در عشقبیا ساقی خرابم کن، خراب از یک دو پیمانه←شمارهٔ ۱۱۸ - گلبرگ ترشبی آیم به بالای سرت آهسته آهسته←شمارهٔ ۱۱۹ - عاشق و مفتونای عارض نیکوی تو از قرص قمر به←شمارهٔ ۱۲۰ - رخ افروختهدوش آمد دلبرم با چهرهٔ افروخته←