→ دیوان اشعارمجد همگر
مجد همگر
قصاید
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱جهان به کام شود عشق کامران ترا←شمارهٔ ۲شب وداع چو برداشتن طریق صواب←شمارهٔ ۳دلا منال به درد از غراب گرد نعیب←شمارهٔ ۴زهی خواجه صدر انجام غلامت←شمارهٔ ۵ترک من کان دهنش پسته خندان من است←شمارهٔ ۶تا دورم از جمال و رخ روح پرورت←شمارهٔ ۷تا شاه نیک عهد سر تخت جم گرفت←شمارهٔ ۸تا سوی تگنای دلم یافت راه دوست←شمارهٔ ۹تا بر گلت ز سبزه نگهبان نشسته است←شمارهٔ ۱۰چو عکس روی تو پرتو بر آسمان انداخت←شمارهٔ ۱۱تو را چو در همه عالم به حسن یکتانیست←شمارهٔ ۱۲گویی که آن زمان که مرا آفریده‌اند←شمارهٔ ۱۳تا لعل تو از تنگ شکر بار نگیرد←شمارهٔ ۱۴نهادم از بن هر موی برکشد فریاد←شمارهٔ ۱۵دگر چه چاره کنم عشق باز لشکر کرد←شمارهٔ ۱۶به جان بریم ترا سجده تا به سر چه رسد←شمارهٔ ۱۷خبر دهید مرا کآن پسر خبر دارد←شمارهٔ ۱۸جهان مسخر حکم خدایگانی باد←شمارهٔ ۱۹نه چرخم می‌دهد کام و نه اختر←شمارهٔ ۲۰چنین شنیدم از آیندگان فصل بهار←شمارهٔ ۲۱به وقت صبح نشیند کسی چنین بیکار←شمارهٔ ۲۲حذرای عاقلان غافل وار←شمارهٔ ۲۳ای جمال تو رونق گلزار←شمارهٔ ۲۴زهی زمانه نامهربان نادره کار←شمارهٔ ۲۵چو این سخن بشنیدم ز لفظ آن دلدار←شمارهٔ ۲۶الا یا مشعبد شمال معنبر←شمارهٔ ۲۷دلم را برد زلف مشک رنگش←شمارهٔ ۲۸زهی رویت مه خوبان آفاق←شمارهٔ ۲۹به فال فرخ و روز خجسته سوی عراق←شمارهٔ ۳۰بر من زمانه کرد هنرها همه وبال←شمارهٔ ۳۱خجسته بادا فصل ربیع و گردش سال←شمارهٔ ۳۲کجائی ای رخ تو نوبهار باغ جمال←شمارهٔ ۳۳از نام شاهزاده دلم برگرفت فال←شمارهٔ ۳۴جاءالشتاء و مل الدجی ظل←شمارهٔ ۳۵خدایگان سلاطین شهنشه اعظم←شمارهٔ ۳۶که می برد ز من خسته دل به یار پیام←شمارهٔ ۳۷کجاست آن صنم سرو قد سیم اندام←شمارهٔ ۳۸شد چشم جهان روشن و جان‌ها همه خرّم←شمارهٔ ۳۹بهشتی شد دگر عالم چو روی حور عین خرم←شمارهٔ ۴۰شب وداع چو بنمود چرخ آینه گون←
۱ از ۲صفحهٔ بعد ←