→ گزیدهٔ اشعارطغرای مشهدی
طغرای مشهدی
ابیات برگزیده از غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۴۸۱در محیط گریه ام هرگز نگردد آب خشک←شمارهٔ ۴۸۲امشب به سوی میکده باد از چمن وزید←شمارهٔ ۴۸۳کس ندارد چو تو گلبانگ اسیری، بلبل!←شمارهٔ ۴۸۴هستند رهزنان خزان، گوش بر صدا←شمارهٔ ۴۸۵افشان گلها می کند، صدرنگ پیدا می کند←شمارهٔ ۴۸۶هرجا که بیفتد به زمین سایه زلفت←شمارهٔ ۴۸۷ای قبای تو خوشاینده چو پیراهن گل←شمارهٔ ۴۸۸بوی گلاب می دهد، نغمه عندلیب ما←شمارهٔ ۴۸۹هوس پرورده زلف بتانم←شمارهٔ ۴۹۰بلبلت از گل نخواهد فرق کرد←شمارهٔ ۴۹۱تا ز مشق خود نیفتم، هرکجا می قحط شد←شمارهٔ ۴۹۲کو صبر کز صبوری، تاب جفا بیارم؟←شمارهٔ ۴۹۳معنی مقصود را از لفظ یارب یافتم←شمارهٔ ۴۹۴چو مینا گرچه آیین قدح نوشی نمی دانم←شمارهٔ ۴۹۵بس که از سنگینی جان، کنده پای خودیم←شمارهٔ ۴۹۶آن وحشی ام که هرگز، آرام را ندیدم←شمارهٔ ۴۹۷بشکفته صد رنگ گلهای داغم←شمارهٔ ۴۹۸شورشی از هایهای گریه می خواهد دلم←شمارهٔ ۴۹۹اگر غیرت عشق مانع نگردد←شمارهٔ ۵۰۰یک شورش ما رهبر صد بارش سنگ است←شمارهٔ ۵۰۱نهان شد صافی ام ز آمیزش ناصاف این مجلس←شمارهٔ ۵۰۲شب از رنج خمار آزرده بودم←شمارهٔ ۵۰۳با شب تیره ز تاریکی آن مو گفتم←شمارهٔ ۵۰۴گل و می از لب و رخساره اش می ریخت هرجانب←شمارهٔ ۵۰۵نماند خون دل و کار عشق در پیش است←شمارهٔ ۵۰۶آنچه حاصل شد ز کشت همتم←شمارهٔ ۵۰۷گر به گرد روی او گردیده ام، عیبم مکن←شمارهٔ ۵۰۸ما شیشه به دست طرب آلود شکستیم←شمارهٔ ۵۰۹تاب عنان گرفتن یک ناله ام نماند←شمارهٔ ۵۱۰نی ز خار این چمن غمگین، نه از گل شادمان←شمارهٔ ۵۱۱ملامت چون کنم اهل هوس را، کز گل رویت←شمارهٔ ۵۱۲ما را چه کار است، با کار مردم؟←شمارهٔ ۵۱۳دل به استحضار آیات شهادت زنده است←شمارهٔ ۵۱۴دایم غم نخوردن یک بوس می خورم←شمارهٔ ۵۱۵چشم و دل پاس خیالش را به نوبت داشتند←شمارهٔ ۵۱۶نشاط از سبزه مینا ندیدم←شمارهٔ ۵۱۷این که هستی خوانده ای، از نیستی هم کمتر است←شمارهٔ ۵۱۸شد فراموش ز تکرار خموشی سخنم←شمارهٔ ۵۱۹جنون در چوب گل پیچد ز سودایی که من دارم←شمارهٔ ۵۲۰قطره چندی نصیب کام خشکم بیش نیست←