→ دیوان اشعارمسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان
قصاید
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۸۱ - گفتگو از روشنان فلکی و سیاهکاری آنانچو سوده دوده به روی هوا برافشانند←شمارهٔ ۸۲ - در شکایت از تیره روزی خویش گویددلم ز اندوه بی حد همی نیاساید←شمارهٔ ۸۳ - دریغ بر جوانیدریغا جوانی و آن روزگار←شمارهٔ ۸۴ - داستان تبه روزی و گرفتاریبیچاره تن من که ز غم جانش برآمد←شمارهٔ ۸۵ - در مدح سلطان ظهیرالدوله ابراهیمشهریارا کردگارت یار باد←شمارهٔ ۸۶ - در مدح علاءالدوله سلطان مسعودهر ساعتی ز عشق تو حالم دگر شود←شمارهٔ ۸۷ - در مدح ارسلان بن مسعودز شاه بینم دل های اهل حضرت شاد←شمارهٔ ۸۸ - هم در ستایش اوشاهی که پیر گشته جهان را جوان کند←شمارهٔ ۸۹ - باز در مدح اواز جور زمانه را جدا کرد←شمارهٔ ۹۰ - در تهنیت تولد خسرو ملک فرزند ملک ارسلانهزار خرمی اندر زمانه گشت پدید←شمارهٔ ۹۱ - ستایش سیف الدوله محمودخویشتن را سوار باید کرد←شمارهٔ ۹۲ - در تسلیت یکی از اکابربزرگوار خدایا چنان نمود خرد←شمارهٔ ۹۳ - مدح سلطان مسعودبرترست از گمان ملک مسعود←شمارهٔ ۹۴ - مدیح عمید ابوالفرج نصر ابن رستمای اصل سخا و رادی و داد←شمارهٔ ۹۵ - ستایش سلطان علاء الدوله مسعوداین آتش مبارز و این باد کامگار←شمارهٔ ۹۶ - در مدح ابونصر فارسیجهان را چرخ زرین چشمه زرین می زند زیور←شمارهٔ ۹۷ - در مدح امیر ابوالفتح عارضهم شب مست وار و عاشق وار←شمارهٔ ۹۸ - در مدح ابوالفرج نصربن رستم و توصیف نبرد آزمایی اوآن ترجمان غیب و نماینده هنر←شمارهٔ ۹۹ - هم در مدح اوآمد فرج ما ز ستم های ستمکار←شمارهٔ ۱۰۰ - ستایش خامهچرا باشم از آز خسته جگر←شمارهٔ ۱۰۱ - مدیح سلطان مسعودچون چرخ قادر آمد و چون دهر کامگار←شمارهٔ ۱۰۲ - مدح ثقة الملک طاهر بن علیای به قدر از برادران برتر←شمارهٔ ۱۰۳ - جواب قصیده محمد خطیبی و انکار بر آثار کواکب و شکایت از حبس خود و مدح ثقة الملک طاهر و سلطان مسعودمحمد ای به جهان عین فضل و ذات هنر←شمارهٔ ۱۰۴ - مدیح سلطان مسعود پس از شکار اوای جهان را به راستی داور←شمارهٔ ۱۰۵ - در شکرگزاری از آغاز پادشاهی سیف الدوله محمودساقیا چون گشت پیدا نور صبح از کوهسار←شمارهٔ ۱۰۶ - مدح سلطان مسعود و اظهار امیدواری در شصت سالگیدولت مسعودی با روزگار←شمارهٔ ۱۰۷ - در مدح علاء الدوله مسعودز غزو باز خرامید شاد و برخوردار←شمارهٔ ۱۰۸ - ستایش ثقة الملکای که در پیش تخت هیچ ملک←شمارهٔ ۱۰۹ - در تهنیت عید و مدح سلطان محمودرسید عید و ز ما ماه روزه کرد گذر←شمارهٔ ۱۱۰ - مدح ابونصر پارسیای یل هامون نورد ای سرکش جیحون گذار←شمارهٔ ۱۱۱ - شکایتفریاد مرا زین فلک آئینه کردار←شمارهٔ ۱۱۲ - چیستانناجانور بدیع یکی شخص پر هنر←شمارهٔ ۱۱۳ - مدیح محمود بن ابراهیممهرگان مهربان باز آمد و عصر عصیر←شمارهٔ ۱۱۴ - باز در مدح اوآن لعبت سرو قد مه منظر←شمارهٔ ۱۱۵ - مدح یکی از صدورشاد باش ای وزیر دولت یار←شمارهٔ ۱۱۶ - مدح یکی از بزرگانشادباش ای سپهر آینه وار←شمارهٔ ۱۱۷ - مدح سیف الدوله محمودوقت گل سوری خیز ای نگار←شمارهٔ ۱۱۸ - هم در ثنای اورأی مجلس کرد رای شهریار←شمارهٔ ۱۱۹ - مدح سلطان سیف الدوله محمودنه از لب تو برآید همی به طعم شکر←شمارهٔ ۱۲۰ - گل و می بهتریک شب از نوبهار وقت سحر←