→ دیوان اشعارمسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان
قصاید
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱۶۱ - ستایشگریخسروا چون تو که دیدست افتخار و اختیار←شمارهٔ ۱۶۲ - وعظ و تنبیهگردش آسمان دایره وار←شمارهٔ ۱۶۳ - به ابوالفرج نصر بن رستم نوشته استای کینه ور زمانه غدار خیره سار←شمارهٔ ۱۶۴ - مدح بهرامشاه و التزام به نام آن پادشاهتا برآمد ز آتش شمشیر بهرامی شرار←شمارهٔ ۱۶۵ - مدح اختری و التزام به نام اختری و اخترای اختری نه‌ای تو مگر اختر←شمارهٔ ۱۶۶ - صفت اراده خویش و آرزوی سفر خراسانچو عزم کاری کردم مرا که دارد باز←شمارهٔ ۱۶۷ - در نصیحت و ستایش منصور بن سعیدچند گویی که نشنوندت راز←شمارهٔ ۱۶۸ - ستایش سیف الدوله محمودشبی چو روز فراق بتان سیاه و دراز←شمارهٔ ۱۶۹ - مدح عبدالحمید بن احمددر تو ای گنبد امید و هراس←شمارهٔ ۱۷۰ - ثنای سلطان علاء الدوله مسعودشاد باش ای شاه عالم شاد باش←شمارهٔ ۱۷۱ - هم در مدح اوشد مایه ظفر گهی آبدار تیغ←شمارهٔ ۱۷۲ - ستایش یکی از بزرگانزهی در بزرگی جهان را شرف←شمارهٔ ۱۷۳ - مدح علاء الدوله مسعودشاهای روزگار تو نسب روزگار ملک←شمارهٔ ۱۷۴ - ستایش شاهزاده خسرو ملکسپهریست ایوان خسرو ملک←شمارهٔ ۱۷۵ - شکوه از روزگار و ناله از زندانکرد با من زمانه حمله به جنگ←شمارهٔ ۱۷۶ - ستایش یکی از فرمانروایانایا فروخته از فر و طلعتت او رنگ←شمارهٔ ۱۷۷ - ناله از گرفتاریچو گوگرد زد محنتم آذرنگ←شمارهٔ ۱۷۸ - شکایت از حاسدانتاکیم از چرخ رسد آذرنگ←شمارهٔ ۱۷۹ - مدح سیف الدوله محمود و تهنیت فتح اگرهدو سعادت به یکی وقت فراز آمد تنگ←شمارهٔ ۱۸۰ - مدیح علاء الدوله سلطان مسعودهمیشه دشمن مالست شاه دشمن مال←شمارهٔ ۱۸۱ - ستایش سیف الدوله محمودولایت مه شعبان به روزه شد تحویل←شمارهٔ ۱۸۲ - مدح امیر ابوالفرج نصر بن رستمخجسته بادا بر خواجه عمید اجل←شمارهٔ ۱۸۳ - ثقة الملک طاهربن علی را ستوده استبه طاهر علی آباد شد جهان کمال←شمارهٔ ۱۸۴ - توصیف اسب و مدح سلطان مسعودشاد باش ای هیون آخته یال←شمارهٔ ۱۸۵ - هم در ثنای آن شهریارای اختیار ایزد دادار ذوالجلال←شمارهٔ ۱۸۶ - تهنیت جلوس ملک ارسلانبه عون ایزد روز رفته از شوال←شمارهٔ ۱۸۷ - یکی از بزرگان را ستایدزهی به مهتری اندر ز مهتران اول←شمارهٔ ۱۸۸ - ستایش رئیس ابوالفتح بی عدیل و شکایت از گرفتاریعمرم همی قصیر کند این شب طویل←شمارهٔ ۱۸۹ - تفاخر و شکویتخم گشت ای عجب مگر سخنم←شمارهٔ ۱۹۰ - مدح یکی از خواجگان عصرمن که مسعود سعد سلمانم←شمارهٔ ۱۹۱ - ابراز خلوص نسبت به یکی از اکابرای آن که چون ز جاه تو بر تو ثنا کنم←شمارهٔ ۱۹۲ - مدیح سیف الدوله محمودبه پادشاه زمانه زمانه شد پدرام←شمارهٔ ۱۹۳ - مدح سلطان و اظهار شکرانای نام تو بخشیده بخشنده اقسام←شمارهٔ ۱۹۴ - به سلیمان اینانج بیک فرستاده استخوشم کردی ای قاصد خوش پیام←شمارهٔ ۱۹۵ - شکوه از گرفتاری، ناله از بدهکاریروز تا شب ز غم دل افگارم←شمارهٔ ۱۹۶ - ایضا شکوه و نالهاز دو دیده سرشک خون بارم←شمارهٔ ۱۹۷ - تیمار خواریتیر و تیغست بر دل و جگرم←شمارهٔ ۱۹۸ - مدح سیف الدوله محمودچو روی چرخ شد از صبح چون صحیفه سیم←شمارهٔ ۱۹۹ - ستایش قلم و گریز به مدح خواجه منصور بن سعیدمن بدین آخته زبان قلم←شمارهٔ ۲۰۰ - نکوهش گمان و ستایش منصور بن سعیدتا کی دل خسته در گمان بندم←