→ دیوان اشعارمسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان
قصاید
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۲۰۱ - گله از خلف وعده خواجه بوطاهرمن که مسعود سعد سلمانم←شمارهٔ ۲۰۲ - مدح ابوالفرج نصر بن رستمافتخار اهل تیغ ای صاحب اهل قلم←شمارهٔ ۲۰۳ - ستایشگرینیست گشت از هوای خود عالم←شمارهٔ ۲۰۴ - مدیح علاء الدوله مسعودشاهان پیش را که نکردند جز ستم←شمارهٔ ۲۰۵ - هنرنمایی در مدیح سلطان مسعودتنم از رنج گرانبار مکن گو نکنم←شمارهٔ ۲۰۶ - هم در ستایش اوگر یک وفا کنی صنما صد وفا کنم←شمارهٔ ۲۰۷ - مدح ملک ارسلان بن مسعودزبان دولت عالی به بنده داد پیام←شمارهٔ ۲۰۸ - شکایت از زندان و ستایش سلطانخدایگانا بخرام و با نشاط بخرام←شمارهٔ ۲۰۹ - مدح عمادالدوله ابوسعد بابونهاد زلف تو بر مه ز کبر و ناز قدم←شمارهٔ ۲۱۰ - ناله از تیره بختی خود و امتداد گرفتاریاز کرده خویشتن پشیمانم←شمارهٔ ۲۱۱ - داستان سیه روزیاوصاف جهان سخت نیک دانم←شمارهٔ ۲۱۲ - هم در آن موضوع و توسل به خواجه بونصرشخصی به هزار غم گرفتارم←شمارهٔ ۲۱۳ - مدح خواجه ابوطاهرخواجه بوطاهر ای سپهر کرم←شمارهٔ ۲۱۴ - در حسب حال خویش و مدح سیف الدوله محمودکار آنچنان که آید بگذارم←شمارهٔ ۲۱۵ - ستایش پادشاهتو را بشارت باد ای خدایگان عجم←شمارهٔ ۲۱۶ - تفاخر به دانش و گوهر خویشهر آن جواهر کز روزگار بستانم←شمارهٔ ۲۱۷ - هم در آن مقولهچون مشرفست همت بر رازم←شمارهٔ ۲۱۸ - مدیح ابوالفرج نصر بن رستماز قد تو سرو بوستان سازم←شمارهٔ ۲۱۹ - هم در ستایش اوآمد صفر امروز چو دی رفت محرم←شمارهٔ ۲۲۰ - مکاتبه با دوستان و مدح سیف الدوله محمودسپاس ازو که مر او را بدو همی دانیم←شمارهٔ ۲۲۱ - در مدح سلطان محمودشب دراز و ره دور و غربت و احزان←شمارهٔ ۲۲۲ - مدح علاء الدوله سلطان مسعوددولت جوان و ملک جوان و ملک جوان←شمارهٔ ۲۲۳ - ستایش سلطان ابراهیمهمه زمین و زمان خرمست و آبادان←شمارهٔ ۲۲۴ - چیستان و مدح آن سلطانگوهری جان نمای و پاک چو جان←شمارهٔ ۲۲۵ - مدح سیف الدوله محمود بن ابراهیماین نعمت و این رتبت و این خلعت سلطان←شمارهٔ ۲۲۶ - مدیح سیف الدوله محمودقدحی نوش کرد شاه زمین←شمارهٔ ۲۲۷ - مدح ثقة الملک طاهر بن علیثقت الملک را خدای جهان←شمارهٔ ۲۲۸ - مدح سلطان ابراهیمشب آخر شد از جهان شب من←شمارهٔ ۲۲۹ - مدح ارسلان بن مسعودنگاه کن به بزرگی و جاه این ایوان←شمارهٔ ۲۳۰ - مدح سیف الدوله محمودچرا نگرید چشم و چرا ننالد تن←شمارهٔ ۲۳۱ - وصف بهار و مدح آن شهریارمقدمه چو درآمد ز لشگر نیسان←شمارهٔ ۲۳۲ - هم در ستایش اوبگذشت ز پیش من نگار من←شمارهٔ ۲۳۳ - هم در مدح او و تفاخر به فضائل خویشدوش تا صبحدم همه شب من←شمارهٔ ۲۳۴ - مدیح دیگر از آن پادشاهبا دل پر آتش و دو دیده پر خون←شمارهٔ ۲۳۵ - مدیح محمد بهروزخدای عز و جل در ازل نهاد چنان←شمارهٔ ۲۳۶ - ستایش ابونصر منصورچون نهان گشت چشمه روشن←شمارهٔ ۲۳۷ - مدح محمد وزیر و شرح گرفتاری خویشبیار آن مه دیده و مهر جان←شمارهٔ ۲۳۸ - ثنای ابوالرشد رشیدپیرگشته جهان به فضل خزان←شمارهٔ ۲۳۹ - مدیح ابونصر منصورویژه می پیر نوش گشت چو گیتی جوان←شمارهٔ ۲۴۰ - مدح عمادالدوله رشید خاصچو کردم از هند آهنگ حضرت غزنین←