→ دیوان اشعار فارسیفضولی
فضولی
قصاید
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ماییم درد پرور دنیای بی وفا←شمارهٔ ۲منم ندیده ز ابنای روزگار وفا←شمارهٔ ۳ - ستایش قاضی رکنالدین بغدادنیست اهل درد را جز درگهت دارالشفا←شمارهٔ ۴السلام ای ساکن محنت سرای کربلا←شمارهٔ ۵کشید شاهد گل را صبا ز چهره نقاب←شمارهٔ ۶تا مرا مهر تو در دل رخ تو در نظر است←شمارهٔ ۷هوای شمع رخت آتشم بجان انداخت←شمارهٔ ۸روی الم باز سوی کربلاست←شمارهٔ ۹خیز ساقی که بهار انجمن بزم آراست←شمارهٔ ۱۰باز این لطف چه لطف است که در طبع هواست←شمارهٔ ۱۱طاعتی کان در حقیقت موجب قرب خداست←شمارهٔ ۱۲هر که را از لوح دل نقش تعلق زایل است←شمارهٔ ۱۳سجده خاک نجف مرغوب اهل عالم است←شمارهٔ ۱۴مدار هفته دوران که نفع او ضررست←شمارهٔ ۱۵مردم این ملک را حق نعمتی از غیب داد←شمارهٔ ۱۶نوبهارست جهان رونق دیگر دارد←شمارهٔ ۱۷باز گلزار صفای رخ جانان دارد←شمارهٔ ۱۸ - ستایش جعفر بیگ قاضی بغدادگل آمد باز گلشن فکر لطف از جنان دارد←شمارهٔ ۱۹بتحریک هوا برگ رزان در باغ ریزان شد←شمارهٔ ۲۰فلک ز دور مخالف مگر پشیمان شد←شمارهٔ ۲۱رسید عید که عقد ملال بگشاید←شمارهٔ ۲۲هر که در بزم بلا جام توکل در کشید←شمارهٔ ۲۳زهی دمادم به بوی زلفت مذاق من خوش دماغ من تر←شمارهٔ ۲۴سحر که عامل دین را فزود رونق کار←شمارهٔ ۲۵سپیده دم که شد از اختلاط لیل و نهار←شمارهٔ ۲۶سپیده دم ز می لعل جوی جام بلور←شمارهٔ ۲۷هزار شکر که تقدیر شد زمانه نواز←شمارهٔ ۲۸بسان چنگ بصد پرده می نهفتم راز←شمارهٔ ۲۹ - قصیدهٔ انیس القلب در جواب قصیدهٔ بحر الابرار خاقانیدلم دُرجیست اسرار سخن دُرهای غلتانش←شمارهٔ ۳۰یا من علت بتربته رتبه النجف←شمارهٔ ۳۱شد از شکوفه چمن را لطافتی حاصل←شمارهٔ ۳۲بر آنم که از دلبران بر کنم دل←شمارهٔ ۳۳ای دل از غم مفکن رخنه بدیوار امل←شمارهٔ ۳۴روشنست از سرخی روی شفق بر اهل حال←شمارهٔ ۳۵که یارب این روش آموخت در شفق بهلال←شمارهٔ ۳۶مرحبا ای قلم شمع شبستان خیال←شمارهٔ ۳۷ - ستایش مصطفی چلبیسرم فدای تو ای خامه خجسته خصال←شمارهٔ ۳۸دلی دارم پر از خون چون صراحی از غم عالم←شمارهٔ ۳۹باز در ملک جهان عدل برافراخت علم←شمارهٔ ۴۰منم به بادیهٔ نیستی نهاده قدم←
۱ از ۲صفحهٔ بعد ←