شعر را زندگی کن
→ قاآنیقاآنی
قاآنی

غزلیات

از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.

غزل شمارهٔ ۱صدشکر گو‌یم هر زمان هم‌ چنگ را هم‌ جام را←غزل شمارهٔ ۲زین پس به کار ناید رطل و سبو مرا←غزل شمارهٔ ۳کنون که برگ و نوا نیست باغ و بستان را←غزل شمارهٔ ۴ضحاک ‌وار کشته بسی بی گناه را←غزل شمارهٔ ۵حیران کند جمال تو ماه دو هفته را←غزل شمارهٔ ۶چه شیرین گفت خسرو این عبارت←غزل شمارهٔ ۷ز ما صد جان وز آن لب یک عبارت←غزل شمارهٔ ۸دامن وصل تو گر افتد به دست←غزل شمارهٔ ۹که بود آن ترک خون ‌آشام سرمست←غزل شمارهٔ ۱۰دل دیوانه که خود را به سر زلف تو بستست←غزل شمارهٔ ۱۱قوت من باده قوتم یارست←غزل شمارهٔ ۱۲دل هرجایی من آفت جانست و تنست←غزل شمارهٔ ۱۳چه غم ز بی‌کلهی کآ‌سمان کلاه من است←غزل شمارهٔ ۱۴اگر از خوردن می لعل لبت رنگینست←غزل شمارهٔ ۱۵آن نه رویست که یک باغ‌ گل و نسرینست←غزل شمارهٔ ۱۶زندهٔ جاوید کیست کشتهٔ شمشیر دوست←غزل شمارهٔ ۱۷به چشم من همه آفاق پر کاهی نیست←غزل شمارهٔ ۱۸یارکی مراست رند و بذله گو←غزل شمارهٔ ۱۹دوش‌ رندی خلوتی‌ خوش، خالی از اغیار داشت←غزل شمارهٔ ۲۰سخن از بوسهٔ آن لعل لب نوش افتاد←غزل شمارهٔ ۲۱دل شکسته من آهش ار اثر دارد←غزل شمارهٔ ۲۲مرا شوخیست شیرین‌لب که ‌رنگ نیشکر دارد←غزل شمارهٔ ۲۳غم عشق تو آ‌زادم ز غم‌های جهان دارد←غزل شمارهٔ ۲۴دل تو خاره و جسمت حریر را ماند←غزل شمارهٔ ۲۵رفتند دوستان و کم از بیش و کم نماند←غزل شمارهٔ ۲۶نگار سرو قد من چو عزم باغ کند←غزل شمارهٔ ۲۷لحن اسماعیل آشوبی که در دستان کند←غزل شمارهٔ ۲۸ای رفیقان امشب اسماعیل غوغا می‌کند←غزل شمارهٔ ۲۹طالع مسعود چیست طلعت محمود←غزل شمارهٔ ۳۰شب دوشین‌ که مرا لب به لب نوشین بود←غزل شمارهٔ ۳۱هر جا حکایت از صنمی دلربا رود←غزل شمارهٔ ۳۲خلق را قصهٔ حسن پری از یاد روَد←غزل شمارهٔ ۳۳مست‌ و بیخود سروناز من به‌ صحرا می‌رود←غزل شمارهٔ ۳۴دولت آنست که از در صنمی تازه درآید←غزل شمارهٔ ۳۵ماه من از زلف چون گره بگشاید←غزل شمارهٔ ۳۶چونست که اسماعیل هرگه به خروش آید←غزل شمارهٔ ۳۷ای شیخ چه دل نهی به دستار←غزل شمارهٔ ۳۸دلدار بود دین و دل و طاقت و قرار←غزل شمارهٔ ۳۹واقفی ای پیک چون ز حال دل زار←غزل شمارهٔ ۴۰هرکس به هوای جان گرفتار←
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth