→ دیوان اشعارخاقانی
خاقانی
قصاید
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۲۰۱ - مطلع دومای با دل سودائیان عشق تو در کار آمده←شمارهٔ ۲۰۲ - مطلع سوممهر است یا زرین صدف خرچنگ را یار آمده←شمارهٔ ۲۰۳ - این قصیدهٔ را تحفة الحرمین و تفاحة الثقلین خوانند در کعبهٔ معظمه انشاد کرده و پیش حظیرهٔ مقدس پیغمبر اکرم به عرض و اتمام آورده استصبح خیزان بین به صدر کعبه مهمان آمده←شمارهٔ ۲۰۴ - مطلع دوم در وداع کعبهالوداع ای کعبه کاینک وقت هجران آمده←شمارهٔ ۲۰۵ - در حال بیماری به اشتیاق خراسانبه خراسان شوم انشاء الله←شمارهٔ ۲۰۶ - این مرثیه را از زبان قرة العین امیر رشید فرزند خود گویددلنواز من بیمار شمائید همه←شمارهٔ ۲۰۷ - مطلع دومسر تابوت مرا باز گشائید همه←شمارهٔ ۲۰۸ - در مدح غیاث الدین محمد مسعود ملک‌شاهما فتنه بر توایم و تو فتنه بر آینه←شمارهٔ ۲۰۹ - در شکایت از زمان و مذمت اقراندر این منزل اهل وفائی نیابی←شمارهٔ ۲۱۰ - در مرثیهٔ قدوة الحکما کافی الدین عم خودگر به قدر سوزش دل چشم من بگریستی←شمارهٔ ۲۱۱ - در مدح فخر الدین ابوالفتح منوچهر شروان‌شاهصبح‌دم آب خضر نوش از لب جام گوهری←شمارهٔ ۲۱۲ - مطلع دومناگذران دل توئی کز طرب آشناتری←شمارهٔ ۲۱۳ - مطلع سومدوش که صبح چاک زد صدرهٔ چرخ عنبری←شمارهٔ ۲۱۴ - مطلع چهارمموکب شاه اختران، رفت به کاخ مشتری←شمارهٔ ۲۱۵ - در مدح ابوالمظفر جلال الدین شروان‌شاه اخستانپیش که صبح بردَرَد شقهٔ چتر عنبری←شمارهٔ ۲۱۶ - مطلع دومماه به ماه می‌کند شاه فلک کدیوری←شمارهٔ ۲۱۷ - در مذمت آب و هوای ری گویدخاکِ سیاه بر سرِ آب و هوای ری←شمارهٔ ۲۱۸ - در حکمت و قناعت و عزلتچو گل بیش ندهم سران را صداعی←شمارهٔ ۲۱۹ - در مرثیهٔ وحید الدین شروانیجان سگ دارم به سختی ورنه سگ‌جان بودمی←شمارهٔ ۲۲۰ - امام مطلق نجم المله والدین ابوالفضایل احمد سیمگر در مدح خاقانی گفته بودگرچه کان خرد مرا دانی←شمارهٔ ۲۲۱ - در موعظه و حکمت و مرثیهٔ امام ناصر الدین ابراهیمنثار اشک من هر شب شکر ریزی است پنهانی←شمارهٔ ۲۲۲ - در مدح ابوالمظفر جلال الدین شروان شاه اخستانبردار زلفش از رخ تا جان تازه بینی←شمارهٔ ۲۲۳ - در تهنیت عید و مدح خاقان کبیر ابوالمظفر اخستان بن منوچهر بن فریدونچون صبح‌دم عید کند نافه گشائی←شمارهٔ ۲۲۴ - مطلع دومجان پیشکشت سازم اگر پیش من آئی←
→ صفحهٔ قبل۶ از ۶