→ دیوان اشعارسلیم تهرانی
سلیم تهرانی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱دلا تویی که به کار خودت گزیده خدا←شمارهٔ ۲الهی دور دار از ما غرور بی گناهی را←شمارهٔ ۳جهان کهنه چو نو کرد عادت و خو را←شمارهٔ ۴ما را سپرده است به ساقی حبیب ما←شمارهٔ ۵تا کی بود ز راه خطا، پیچ و تاب ما←شمارهٔ ۶خدایا رهنما شو بر دل ما رهنمایی را←شمارهٔ ۷به صورت تو بتی کمتر آفریده خدا←شمارهٔ ۸تا چند دیر و کعبه، مخوان این فسانه را←شمارهٔ ۹ای ز چشمت خفته در چشم غزالان نازها←شمارهٔ ۱۰ای ز مژگانت مرا چون خوشه در دل تیرها←شمارهٔ ۱۱سخن بست از لبم احرام طوف کعبهٔ دل‌ها←شمارهٔ ۱۲شراب نقل نخواهد، بگیر ساغر را←شمارهٔ ۱۳به راه عشق خطر نیست بینوایان را←شمارهٔ ۱۴مزن به خون من ای پر عتاب، استغنا←شمارهٔ ۱۵پیری نشد خزان گل شاخسار ما←شمارهٔ ۱۶محبت از دل ما شُسته نقش کینه‌خواهی را←شمارهٔ ۱۷در آشوب جهان، کشتی پر از صهباست مستان را←شمارهٔ ۱۸یک شب از بخت زبون شمعی نشد هم‌دوش ما←شمارهٔ ۱۹ای خامه حرف زن که پس از ما کلام ما←شمارهٔ ۲۰تجلی بر نمی تابی، ز بی تابی چه سود اینجا←شمارهٔ ۲۱حریم بزم عشق است این، چرایی ناامید اینجا؟←شمارهٔ ۲۲هر که از فرقهٔ ما نیست، لئیم است اینجا←شمارهٔ ۲۳نمی کشد به چمن، طبع پرغرور مرا←شمارهٔ ۲۴چو ماه شعشعهٔ ماست برق خرمن ما←شمارهٔ ۲۵فغان که سوخت جهان بهانه گیر مرا←شمارهٔ ۲۶تویی که تیغ چو آب تو کشته آتش را←شمارهٔ ۲۷چو تیغ نیست محابا ز خصم پیشهٔ ما←شمارهٔ ۲۸افروخت از تبسم مینا ایاغ ما←شمارهٔ ۲۹ای تازه رو، ز زخم خدنگ تو داغ ما←شمارهٔ ۳۰در قفس رفته چو قمری چمن از یاد مرا←شمارهٔ ۳۱چه غافلی‌ست ز دور سپهر، مردم را←شمارهٔ ۳۲شعله دارد ز تو آیین غضبناکی را←شمارهٔ ۳۳لب تو کرد پر از می ایاغ آینه را←شمارهٔ ۳۴ذوقی ز باغ نیست دل غم پذیر را←شمارهٔ ۳۵عشق را در قید دارد پیکر رنجور ما←شمارهٔ ۳۶به گوش کس نبود آشنا حکایت ما←شمارهٔ ۳۷رهنمایی چون کنم در دیدن او دیده را؟←شمارهٔ ۳۸نماید خرمن آزادگان چون رنگ کاهی را←شمارهٔ ۳۹چشمت ز ناز بسته به نظاره راه را←شمارهٔ ۴۰ما گرفتاریم و غیر از ناله نبود کار ما←
۱ از ۲۴صفحهٔ بعد ←