→ دیوان اشعارابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۴۱ما پای در گل از دل دیوانهٔ خودیم←شمارهٔ ۴۲باورم آید اگر گوید جفا کمتر کنم←شمارهٔ ۴۳بر سر کوی تو روزی چند جا می‌خواستیم←شمارهٔ ۴۴زهر چشم تندخویی کو که دل پرخون کنم؟←شمارهٔ ۴۵مژده باد ای دل که باز آن شمع را پروانه‌ام←شمارهٔ ۴۶سرو من آمد به باغ ای سرو، سربازی مکن←شمارهٔ ۴۷یا رضای دوست باید یا رضای خویشتن←شمارهٔ ۴۸مرا بیگانه ای بیگانه میگرداند از یاران←شمارهٔ ۴۹دگر بر گریه قادر نیست چشم اشکبار من←شمارهٔ ۵۰من گرفتم آفتاب از چارسو آید برون←شمارهٔ ۵۱گرچه در آینه ممکن نبود جان دیدن←شمارهٔ ۵۲خرّم آن ساعت که نوسازد دلم پیمان تو←شمارهٔ ۵۳بنشست دلم عمری چون گرد به راه او←شمارهٔ ۵۴تا به گلشن رفته ای بلبل به فریاد آمده←شمارهٔ ۵۵تا کی کنی آزار من زار شکسته←شمارهٔ ۵۶خوشا روزی که یادی از من آواره می‌کردی←شمارهٔ ۵۷گفتگویت می‌دهد یاد از عتاب تازه‌ای←شمارهٔ ۵۸می‌خورم می از برای گریهٔ مستانه‌ای←شمارهٔ ۵۹تو چون هرگز غمی از خاطرم بیرون نمی‌کردی←شمارهٔ ۶۰خوشم که با لب او آشنا نشد سخنی←شمارهٔ ۶۱آفت صد دودمانی آتش صدخرمنی←
→ صفحهٔ قبل۲ از ۲