→ حافظحافظ
حافظ
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۲۰۱شرابِ بی‌غَش و ساقیِّ خوش دو دامِ رهند←غزل شمارهٔ ۲۰۲بُوَد آیا که درِ میکده‌ها بگشایند؟←غزل شمارهٔ ۲۰۳سال‌ها دفترِ ما در گرو صَهبا بود←غزل شمارهٔ ۲۰۴یاد باد آن که نَهانَت نظری با ما بود←غزل شمارهٔ ۲۰۵تا ز میخانه و مِی نام و نشان خواهد بود←غزل شمارهٔ ۲۰۶پیش از اینَت بیش از این اندیشهٔ عُشّاق بود←غزل شمارهٔ ۲۰۷یاد باد آن که سرِ کویِ توام منزل بود←غزل شمارهٔ ۲۰۸خستگان را چو طلب باشد و قُوَّت نَبُوَد←غزل شمارهٔ ۲۰۹قتلِ این خسته به شمشیرِ تو تقدیر نبود←غزل شمارهٔ ۲۱۰دوش در حلقهٔ ما قصّهٔ گیسویِ تو بود←غزل شمارهٔ ۲۱۱دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود←غزل شمارهٔ ۲۱۲یک دو جامم دی سحرگه اتفاق افتاده بود←غزل شمارهٔ ۲۱۳گوهرِ مخزنِ اسرار همان است که بود←غزل شمارهٔ ۲۱۴دیدم به خوابِ خوش که به دستم پیاله بود←غزل شمارهٔ ۲۱۵به کویِ میکده یا رب سحر چه مشغله بود؟←غزل شمارهٔ ۲۱۶آن یار کز او خانهٔ ما جایِ پَری بود←غزل شمارهٔ ۲۱۷مسلمانان مرا وقتی دلی بود←غزل شمارهٔ ۲۱۸در ازل هر کو به فیضِ دولت ارزانی بُوَد←غزل شمارهٔ ۲۱۹کنون که در چمن آمد گُل از عَدَم به وجود←غزل شمارهٔ ۲۲۰از دیده خونِ دل همه بر رویِ ما رَوَد←غزل شمارهٔ ۲۲۱چو دست بر سرِ زلفش زنم به تاب رَوَد←غزل شمارهٔ ۲۲۲از سرِ کویِ تو هر کو به ملالت برود←غزل شمارهٔ ۲۲۳هرگزم نقشِ تو از لوحِ دل و جان نَرَوَد←غزل شمارهٔ ۲۲۴خوشا دلی که مدام از پِی نظر نرود←غزل شمارهٔ ۲۲۵ساقی حدیثِ سرو و گل و لاله می‌رود←غزل شمارهٔ ۲۲۶تَرسَم که اشک، در غمِ ما پرده‌دَر شود←غزل شمارهٔ ۲۲۷گر چه بر واعظِ شهر این سخن آسان نشود←غزل شمارهٔ ۲۲۸گر من از باغِ تو یک میوه بچینم چه شود؟←غزل شمارهٔ ۲۲۹بخت از دهانِ دوست نشانم نمی‌دهد←غزل شمارهٔ ۲۳۰اگر به بادهٔ مُشکین دلم کشد، شاید←غزل شمارهٔ ۲۳۱گفتم غمِ تو دارم گفتا غمَت سرآید←غزل شمارهٔ ۲۳۲بر سرِ آنم که گر ز دست برآید←غزل شمارهٔ ۲۳۳دست از طلب ندارم تا کامِ من برآید←غزل شمارهٔ ۲۳۴چو آفتاب مِی از مشرقِ پیاله برآید←غزل شمارهٔ ۲۳۵زهی خجسته زمانی که یار بازآید←غزل شمارهٔ ۲۳۶اگر آن طایرِ قدسی ز دَرَم بازآید←غزل شمارهٔ ۲۳۷نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید←غزل شمارهٔ ۲۳۸جهان بر ابرویِ عید از هِلال وَسمه کشید←غزل شمارهٔ ۲۳۹رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید←غزل شمارهٔ ۲۴۰ابرِ آذاری برآمد بادِ نوروزی وزید←