→ حافظحافظ
حافظ
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۳۲۱هر چند پیر و خسته‌دل و ناتوان شدم←غزل شمارهٔ ۳۲۲خیالِ نقشِ تو در کارگاهِ دیده کشیدم←غزل شمارهٔ ۳۲۳ز دستِ کوتهِ خود زیرِ بارم←غزل شمارهٔ ۳۲۴گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارم←غزل شمارهٔ ۳۲۵گر دست دهد خاکِ کفِ پایِ نگارم←غزل شمارهٔ ۳۲۶در نهانخانهٔ عشرت صنمی خوش دارم←غزل شمارهٔ ۳۲۷مرا عهدی‌ست با جانان که تا جان در بدن دارم←غزل شمارهٔ ۳۲۸من که باشم که بر آن خاطرِ عاطِر گذرم؟←غزل شمارهٔ ۳۲۹جوزا سَحَر نهادْ حمایل برابرم←غزل شمارهٔ ۳۳۰تو همچو صبحی و من شمعِ خلوتِ سَحَرم←غزل شمارهٔ ۳۳۱به تیغم گَر کُشد، دستش نگیرم←غزل شمارهٔ ۳۳۲مزن بر دل ز نوکِ غمزه تیرم←غزل شمارهٔ ۳۳۳نمازِ شامِ غریبان چو گریه آغازم←غزل شمارهٔ ۳۳۴گر دست رَسَد در سرِ زُلفینِ تو بازم←غزل شمارهٔ ۳۳۵در خراباتِ مُغان گر گذر افتد بازم←غزل شمارهٔ ۳۳۶مژدهٔ وصلِ تو کو کز سرِ جان برخیزم←غزل شمارهٔ ۳۳۷چرا نه در پِیِ عزمِ دیارِ خود باشم←غزل شمارهٔ ۳۳۸من دوستدارِ رویِ خوش و مویِ دلکَشَم←غزل شمارهٔ ۳۳۹خیالِ رویِ تو چون بُگذَرَد به گلشنِ چَشم←غزل شمارهٔ ۳۴۰من که از آتشِ دل چون خُمِ مِی در جوشم←غزل شمارهٔ ۳۴۱گر من از سرزنشِ مدَّعیان اندیشم←غزل شمارهٔ ۳۴۲حجابِ چهرهٔ جان می‌شود غبارِ تنم←غزل شمارهٔ ۳۴۳چِل سال بیش رفت که من لاف می‌زنم←غزل شمارهٔ ۳۴۴عمریست تا من در طلب، هر روز گامی می‌زنم←غزل شمارهٔ ۳۴۵بی تو ای سروِ روان، با گل و گلشن چه کنم؟←غزل شمارهٔ ۳۴۶من نه آن رندم که تَرکِ شاهد و ساغر کنم←غزل شمارهٔ ۳۴۷صَنَما با غمِ عشقِ تو چه تدبیر کنم؟←غزل شمارهٔ ۳۴۸دیده دریا کُنم و صبر به صحرا فِکنم←غزل شمارهٔ ۳۴۹دوش سودایِ رُخَش گفتم ز سر بیرون کُنَم←غزل شمارهٔ ۳۵۰به عزمِ توبه سحر گفتم استخاره کُنم←غزل شمارهٔ ۳۵۱حاشا که من به موسمِ گُل تَرکِ مِی کُنم←غزل شمارهٔ ۳۵۲روزگاری شد که در میخانه خدمت می‌کنم←غزل شمارهٔ ۳۵۳من تَرکِ عشقِ شاهد و ساغر نمی‌کنم←غزل شمارهٔ ۳۵۴به مژگان سیَه کردی هزاران رِخنه در دینم←غزل شمارهٔ ۳۵۵حالیا مصلحتِ وقت در آن می‌بینم←غزل شمارهٔ ۳۵۶گَرَم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم←غزل شمارهٔ ۳۵۷در خراباتِ مُغان نورِ خدا می‌بینم←غزل شمارهٔ ۳۵۸غمِ زمانه که هیچش کَران نمی‌بینم←غزل شمارهٔ ۳۵۹خُرَّم آن روز کز این منزلِ ویران بروم←غزل شمارهٔ ۳۶۰گر از این منزلِ ویران به سویِ خانه رَوَم←