شعر را زندگی کن
→ نیر تبریزینیر تبریزی
نیر تبریزی

غزلیات

از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.

شمارهٔ ۱۲۱ای ساقی جان آبی بر آتشم از می زن←شمارهٔ ۱۲۲به خطا می‌رمد آن نرگسِ فتّان از من←شمارهٔ ۱۲۳بگذار تا بماند چشمم به رهگذاران←شمارهٔ ۱۲۴عمر این گردش ایام چه خواهد بودن←شمارهٔ ۱۲۵دلا گر گوهر مقصود خواهی دیده دریا کن←شمارهٔ ۱۲۶من و وصال تو از خواب عجب خیالست این←شمارهٔ ۱۲۷چند بیهوده دلا اینهمه افغان از من←شمارهٔ ۱۲۸ای که با لشکر مژگان دراز آمده‌ای←شمارهٔ ۱۲۹بر جو فلک ز شعلۀ آهم کرانه‌ای←شمارهٔ ۱۳۰طوقی ز خط بدور زنخدان کشیده‌ای←شمارهٔ ۱۳۱سخت ای لعبت شیرین همه جا رو شده‌ای←شمارهٔ ۱۳۲از هر طرف که پای به پیچم ز کوی تو←شمارهٔ ۱۳۳سوزنده آتشی که شود پخته خام از او←شمارهٔ ۱۳۴ای صورت زیبای تو مرآت معانی←شمارهٔ ۱۳۵امشب اگر ای نائی آهنگ دگر داری←شمارهٔ ۱۳۶دلم بخستی و در خون گذاشتی و گذشتی←شمارهٔ ۱۳۷چمنی دیدم و کردم قدمی چند خرامی←شمارهٔ ۱۳۸ز کمان ابروی دل‌نشین، چو خدنگ غمزه رها کنی←شمارهٔ ۱۳۹نکرد از لابه ای بیمهر اگر خوی تو تغییری←شمارهٔ ۱۴۰خنک آن شبی که او رخ بفروزد از شرابی←شمارهٔ ۱۴۱در خاطر منی و به دل تیغ می‌زنی←شمارهٔ ۱۴۲شبی پرسیدم از خلوت نشینی←شمارهٔ ۱۴۳بر آن سری که بگیری ز لعل او کامی←شمارهٔ ۱۴۴من خود مجرّد از همه نام و نشانمی←
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth