→ بخش دومیرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۲۰۱حلقه در گوش چو دف چنگ صفت سر در پیش←شمارهٔ ۲۰۲دل نبندی بچرخ و دورانش←شمارهٔ ۲۰۳بدستم افتد اگر باز زلف پر شکنش←شمارهٔ ۲۰۴ای آفت جان و فتنه هوش←شمارهٔ ۲۰۵تو خواجه‌ای و منت چون غلامِ حلقه‌به‌گوش←شمارهٔ ۲۰۶هر چه آید ز رنج و راحت پیش←شمارهٔ ۲۰۷گر دماغت تر نشد ای شیخ شهر از جام عشق←شمارهٔ ۲۰۸چون گریزد شیخ شهر از نام عشق←شمارهٔ ۲۰۹نزند دم فلک بجز دم عشق←شمارهٔ ۲۱۰باز رسید از یمن، نفخه زحمن عشق←شمارهٔ ۲۱۱نیمه از خاک و نیمه از افلاک←شمارهٔ ۲۱۲رفت از عمرم ای پسر چل سال←شمارهٔ ۲۱۳چند از این ترهات بیحاصل←شمارهٔ ۲۱۴هر روز به دیدار تو آیم ز در دل←شمارهٔ ۲۱۵هر چه در قرآن خدا فرموده از خمرو عسل←شمارهٔ ۲۱۶شکرلله که شدی باخبر از عالم دل←شمارهٔ ۲۱۷این خواجه گر رهد ز غم و حسرت اجل←شمارهٔ ۲۱۸گرد لعل دلفریبت کرده منزل تیره خال←شمارهٔ ۲۱۹میرود اندیشه عشق تو چون جان در تنم←شمارهٔ ۲۲۰هان و هان ای بهار فضل و کمال←شمارهٔ ۲۲۱امشب بدر پیر مغان ولوله داریم←شمارهٔ ۲۲۲چنان دیوانه و بیهوش و مستم←شمارهٔ ۲۲۳بخاطر از کسی باری ندارم←شمارهٔ ۲۲۴افتد که شبی از کف تو جام ستانیم←شمارهٔ ۲۲۵ما بپای خم می سر بشکنیم←شمارهٔ ۲۲۶مستانه باز تا در میخانه میروم←شمارهٔ ۲۲۷تا بکی همراهی این عقل سرگردان کنم←شمارهٔ ۲۲۸نیمه هشیاریم و یک نیم دگر مستانه‌ایم←شمارهٔ ۲۲۹خداوندا عجب شوریده رائیم←شمارهٔ ۲۳۰بجرم آنکه تو خون کرده ای دل ما را←شمارهٔ ۲۳۱بنده ام بنده ولی بیخردم←شمارهٔ ۲۳۲در این خرمن گدائی خوشه چینم←شمارهٔ ۲۳۳دوش دو بهره نرفته ز شبم←شمارهٔ ۲۳۴ما بیخودان مست که رند و قلندریم←شمارهٔ ۲۳۵ - درباره منزل خود در رود کنگدر رود کنگ دره تنگی گرفته‌ایم←شمارهٔ ۲۳۶ای خواجه با تو من سخنی مختصر کنم←شمارهٔ ۲۳۷گر تو می در خواب خوردی، ما به بیداری زنیم←شمارهٔ ۲۳۸زر چه باشد که نثار کف پای تو کنم←شمارهٔ ۲۳۹بتقریبی ز ما گاهی ببر نام←شمارهٔ ۲۴۰یک بوسه زلعل لب دلجوی تو خواهم←