→ دیوان اشعار فارسینسیمی
نسیمی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۲۰۱با روی او مگو که ز گلزار فارغیم←شمارهٔ ۲۰۲ای که نگذشتی ز رویش بر صراط مستقیم←شمارهٔ ۲۰۳گوهر گنج حقیقت به حقیقت ماییم←شمارهٔ ۲۰۴شق شد سماوات دخان از وجه خوب دلبران←شمارهٔ ۲۰۵ناوک غمزه هر دمم می زند از کمین کمان←شمارهٔ ۲۰۶سر خدا که بود نهان در همه جهان←شمارهٔ ۲۰۷ح ا ج یا خدای جهان!←شمارهٔ ۲۰۸ای جمالت گشته پیدا در نهان خویشتن←شمارهٔ ۲۰۹به کوی یار می‌باید به چشم خون‌فشان رفتن←شمارهٔ ۲۱۰حدیث لعل تو نتوان بدین زبان گفتن←شمارهٔ ۲۱۱تو رسم دلبری داری و دانی دلبری کردن←شمارهٔ ۲۱۲بیار باده که عید است و روز می خوردن←شمارهٔ ۲۱۳طالب توحید را باید قدم بر «لا» زدن←شمارهٔ ۲۱۴گفته بودی با تو کار من به سر خواهد شدن←شمارهٔ ۲۱۵طالب یار، اول او را یار می‌باید شدن←شمارهٔ ۲۱۶من ز عشق یار نتوانم به جان بازآمدن←شمارهٔ ۲۱۷نه چرخ دیده نه سیاره از بدایت حسن←شمارهٔ ۲۱۸ساقی! نسیم وقت گل آمد شتاب کن←شمارهٔ ۲۱۹ - ستایش فضل‌الله نعیمیگر طالب بقایی اول فنا طلب کن←شمارهٔ ۲۲۰ - در ستایش حافظبیا ای گنج بی پایان، چو خود ما را توانگر کن←شمارهٔ ۲۲۱ - نکوهش دزدان لباس روحانیتای دل ار پختهٔ عشقی، طمعِ خام مکن←شمارهٔ ۲۲۲قصد زلف یار داری در سر ای دل هی مکن←شمارهٔ ۲۲۳با بخت سعد یارم چون هست یار با من←شمارهٔ ۲۲۴گل ز خجالت آب شد پیش رخ نگار من←شمارهٔ ۲۲۵ - ستایش فضل‌الله نعیمیگر شبی بازآید از در شمع جان افروز من←شمارهٔ ۲۲۶ای دهانت پسته خندان من←شمارهٔ ۲۲۷آن شهنشاهم که از نطق «هی العلیا»ی من←شمارهٔ ۲۲۸ای در بلا فتاده دل مبتلای من←شمارهٔ ۲۲۹با چنین حسن آن صنم گر بی حجاب آید برون←شمارهٔ ۲۳۰گر شبی ماه من از ابر نقاب آید برون←شمارهٔ ۲۳۱آن که ماه از شرم رویش بی نقاب آید برون←شمارهٔ ۲۳۲روی خداست ای صنم روی تو، رای من ببین←شمارهٔ ۲۳۳عاقل دانا بیاب آیت سحر مبین←شمارهٔ ۲۳۴ای سر زلف شکن بر شکن و چین بر چین←شمارهٔ ۲۳۵ماه اگر خوانم رخت را، نیست مه تابان چنین←شمارهٔ ۲۳۶عشق اگر بازد کسی با روی دلداری چنین←شمارهٔ ۲۳۷ندا آمد به جان از چرخ پروین←شمارهٔ ۲۳۸آیینه دل پاک دار، ای طالب دیدار او←شمارهٔ ۲۳۹زلفت شب است ای سیمتن! رویت مه تابان در او←شمارهٔ ۲۴۰نگارا بی‌سر زلفت پریشانم، به جان تو←