→ دیوان اشعارقطران تبریزی
قطران تبریزی
قصاید
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱۲۱ - فی المدیحهایا درفش تو باز سپید و خصم تو بوم←شمارهٔ ۱۲۲ - در مدح ابوالحسن علی لشگریتا جهان از گل خرم شده چون باغ ارم←شمارهٔ ۱۲۳ - در مدح ابوالخلیلتا شد از گل بوستان سیمگون بیجاده فام←شمارهٔ ۱۲۴ - در مدح ابوالمعمرخلاف بود همیشه میان تیغ و قلم←شمارهٔ ۱۲۵ - در مدح ابوالیسرربود جان و دل من بزلف غالیه فام←شمارهٔ ۱۲۶ - در مدح شاه ابوالخلیلهرکه دائم با نگار خویشتن باشد به هم←شمارهٔ ۱۲۷ - در مدح ابونصر مملاناگر باران نباشد در بهاران←شمارهٔ ۱۲۸ - در مدح امیر ابوالفتحاگر نجست زمانه بلای خلق جهان←شمارهٔ ۱۲۹ - در مدح شرف الدین ملک جستاناگر بخواهد جانم بجای دل جانان←شمارهٔ ۱۳۰ - بهاریه و خطاب به ابرالا ای پرده تاری به پیش چشمه روشن←شمارهٔ ۱۳۱ - در تهنیت عروسی ابوالحسن لشکریالا ای ماه مشکین‌مو به پیش آر آن می مشکین←شمارهٔ ۱۳۲ - در مدح ابوالمعمرآنچه هست اندر دل من نیست کسرا در دل آن←شمارهٔ ۱۳۳ - در زلزله تبریز و مدح ابونصر مملان و پسرشآن غیرت یزدان نگر و قدرت یزدان←شمارهٔ ۱۳۴ - فی المدیحهآن کجا کاوس کرد او نیت جادوستان←شمارهٔ ۱۳۵ - در مدح بختیار بن سلمانای ببالا بلای آزادان←شمارهٔ ۱۳۶ - در مدح ابونصر مملانای جان من از آرزوی زلف تو پیچان←شمارهٔ ۱۳۷ - در مدح امیر عضدالدینای جان من خریده بدیدار خویشتن←شمارهٔ ۱۳۸ - در مدح ابوالحسن علی لشگریای سهی سرو روان از تو بهشت آئین چمن←شمارهٔ ۱۳۹ - فی المدیحهایکام دل دوست و بلای دل دشمن←شمارهٔ ۱۴۰ - در شکایت از معشوقای مرا دیدار تو جان و جهان←شمارهٔ ۱۴۱ - در تعریف برکه و مدح امیر جعفراین برکه مبارک این بزمگاه میمون←شمارهٔ ۱۴۲ - در مدح ابوالمعمرباد نوروزی همی بر گل بدرد پیرهن←شمارهٔ ۱۴۳ - در مدح شرف الدینبتی بمهر چو لیلی بچهر چون شیرین←شمارهٔ ۱۴۴ - در مدح ابونصر جستانبت پیمان شکن دائم شکسته زلف چون پیمان←شمارهٔ ۱۴۵ - در مدح ابومنصور وهسودانبتی چون رامش اندر می مهی چون دانش اندر جان←شمارهٔ ۱۴۶ - در مدح شاه ابوالحسن و شاه ابومنصوربتی که سجده برد پیش او مه گردون←شمارهٔ ۱۴۷ - در مدح امیر وهسودانبتی که لاله چند از رخانش لاله ستان←شمارهٔ ۱۴۸ - در مدح امیر شمس الدین و ابوالمعالیبه زلف غالیه‌رنگی به روی آینه‌گون←شمارهٔ ۱۴۹ - در مدح ابومنصوربقد سرو رسائی بزلف غالیه گون←شمارهٔ ۱۵۰ - در مدح ابوالخلیل جعفربهشت عدن شد گیتی ز فر ماه فروردین←شمارهٔ ۱۵۱ - در مدح امیر ابوالحسن و امیر ابوالفضلبهشت وار شد از نو بهار و بخت جوان←شمارهٔ ۱۵۲ - فی المدیحهتا باد گذر کرد بگلزار و ببستان←شمارهٔ ۱۵۳ - در مدح ابونصر مملانتا بپوشید بلؤلؤی ثمین باغ سمن←شمارهٔ ۱۵۴ - در مدح ابوالخلیل جعفرتا باد ماه آبان بگذشت در چمن←شمارهٔ ۱۵۵ - در مدح امیر ابونصر و تهنیت عید فطرچه دید تشرین گوئی ز نرگس و نسرین←شمارهٔ ۱۵۶ - در مدح امیر ابوالفضلچه روز است آنکه هست او را شب تاریک پیرامون←شمارهٔ ۱۵۷ - فی المدیحهچه سرو است این میان بزم نازان←شمارهٔ ۱۵۸ - در مدح امیر جستانحور حریر سینه کام روان حوران←شمارهٔ ۱۵۹ - فی المدیحهخداوندا ترا زیبد خداوندی جهان کردن←شمارهٔ ۱۶۰ - در مدح ابومنصور جستاندل ببرد از من پری روئی گرامی تر ز جان←