→ بخش دومیرزا حبیب خراسانی
میرزا حبیب خراسانی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۳۲۱زلفکا چند حیله ساز کنی←شمارهٔ ۳۲۲تن همه زشتی و بدی یارجلاخذبیدی←شمارهٔ ۳۲۳شیخنا بگذر از توئی و منی←شمارهٔ ۳۲۴این طره پر چین که شکن در شکن استی←شمارهٔ ۳۲۵هر جا سخن از شکر و قند و عسل استی←شمارهٔ ۳۲۶ای خواجه شنیدستم زین کوچه رهی داری←شمارهٔ ۳۲۷سخن بگوی که شیرین لب و شکردهنی←شمارهٔ ۳۲۸قربان مقدمت که ببزم من آمدی←شمارهٔ ۳۲۹گر تلخ کنی و گر ترش روی←شمارهٔ ۳۳۰با رقیبان سر سفر داری←شمارهٔ ۳۳۱چون شود با ما اگر رسم ستم کمتر کنی←شمارهٔ ۳۳۲شنیدستم که با یاری نهانی←شمارهٔ ۳۳۳از فکرت و اندیشه در آزار چرائی←شمارهٔ ۳۳۴ترک من نیمه شب از در با چراغ آید همی←شمارهٔ ۳۳۵ترک بدخوی جفا جوی بلا بالا توئی←شمارهٔ ۳۳۶چرا میل دل آزاری نداری←شمارهٔ ۳۳۷اگر یک جرعه می در شیشه داری←شمارهٔ ۳۳۸رفتم بدر پیر خرابات تو بودی←شمارهٔ ۳۳۹هر که را در ره طلب بینی←شمارهٔ ۳۴۰بده ایساقی بزم آنقدح هوش زدای←شمارهٔ ۳۴۱آشکارا، روز طعن و لعن زندان میکنی←شمارهٔ ۳۴۲امروز مرا جام ز باده تهی استی←شمارهٔ ۳۴۳تو از عالم جز این یکدم نداری←شمارهٔ ۳۴۴رهم در بزم جان و دل تو دادی←شمارهٔ ۳۴۵شنیده ام که تو ای خواجه کیمیا داری←شمارهٔ ۳۴۶ای تیره تن ما که بجان دشمن مائی←شمارهٔ ۳۴۷یک امشبی که تو آسوده در کنار منی←شمارهٔ ۳۴۸خواهی از حرف بد اندیش سلامت باشی←شمارهٔ ۳۴۹امشب که منم با تو در اینخانه خالی←شمارهٔ ۳۵۰به جان دشمن به غیر تن نداری←شمارهٔ ۳۵۱تا چند کند دست تو با زلف تو بازی←شمارهٔ ۳۵۲رفته از ما و تو منی و توئی←شمارهٔ ۳۵۳هی خویش بیارای و خر خویش بیارای←شمارهٔ ۳۵۴تو با لب نمکین از چه قند گفتاری←شمارهٔ ۳۵۵در ده قدح باده که با زخم فراقی←شمارهٔ ۳۵۶چه خوش بود که شبی در کنار من خسبی←شمارهٔ ۳۵۷تا لاله صفت جانا گلگونه قبا کردی←
→ صفحهٔ قبل۹ از ۹