→ دیوان اشعارواعظ قزوینی
واعظ قزوینی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۳۶۱ره مقصود طی کردن، نه از تقصیر می‌آید←شمارهٔ ۳۶۲خیر باشد، نگهش سخت بتک می‌آید←شمارهٔ ۳۶۳دوستان، مژده که ماه رمضان می‌آید←شمارهٔ ۳۶۴فریب عام، از هر رند بازاری نمی‌آید←شمارهٔ ۳۶۵غم او ساخت دلم تنگ و، هم او بگشاید←شمارهٔ ۳۶۶تن نزار من، از چاکهای جامه نماید←شمارهٔ ۳۶۷هرگز بجهان کار کجان راست نیاید←شمارهٔ ۳۶۸عهد شباب بگذشت، وقت شتاب گردید←شمارهٔ ۳۶۹تا هوای سرمه گشتن ز استخوانم سر کشید←شمارهٔ ۳۷۰درد تو، کی توان بتن ناتوان کشید؟!←شمارهٔ ۳۷۱جز حرف زر و سیم، دلت هیچ نگوید←شمارهٔ ۳۷۲از حرص گشته کام جهان پیش ما لذیذ←شمارهٔ ۳۷۳گر بود در پیش مهمان، نعمت الوان لذیذ←شمارهٔ ۳۷۴دل که باشد نشیمن غم یار←شمارهٔ ۳۷۵با چنان وحشت ز شوق رحمت آمرزگار←شمارهٔ ۳۷۶گزندگیست، چو خاری که خفت آرد بار←شمارهٔ ۳۷۷گوشه گیران را بره درگه سلطان چه کار؟!←شمارهٔ ۳۷۸گر نپرسد حالم آن نامهربان غمخوار وار←شمارهٔ ۳۷۹روشن همیشه شمع دل از سوز آه دار←شمارهٔ ۳۸۰در چشم عقل هرکه بود سر حساب تر←شمارهٔ ۳۸۱میکند لطفی، ز بیرحمی بسی خونخوار تر←شمارهٔ ۳۸۲مرا گلگشت معنی باشد از سیر چمن خوش‌تر←شمارهٔ ۳۸۳خلق می بینند فیض از تنگدستان بیشتر←شمارهٔ ۳۸۴میشود زین بندگیها، شرمساری بیشتر←شمارهٔ ۳۸۵مست آمد، با جمالی از شفق گلرنگ تر←شمارهٔ ۳۸۶کشد کلفت ز دنیا کم، بود هرکس به تمکین تر←شمارهٔ ۳۸۷کند پند ملایم در گرانجانان اثر بهتر←شمارهٔ ۳۸۸الینده ساغر گل مفلسونک ایاغینه بنزر←شمارهٔ ۳۸۹منعم! باهل فقر چه خوانی نوای زر؟←شمارهٔ ۳۹۰به از زمانه نداریم شوخ و شنگ دگر←شمارهٔ ۳۹۱کلاه ترک به سر نه، بگیر کشور دیگر←شمارهٔ ۳۹۲اوزگه عالمده مگر توکسم غمیندن یاشلر←شمارهٔ ۳۹۳پیر چون گشتی، چو طفلان بازی دنیا مخور←شمارهٔ ۳۹۴چابقونچی، اگری باخشی مژگان یراقیدور←شمارهٔ ۳۹۵گیچدی ئیگید لوق گونی ایندی خم اولماق چاقیدور←شمارهٔ ۳۹۶غنچه سان این همه بر خویش مبال از زر و زور←شمارهٔ ۳۹۷قد خمید، از دیدن روها، به پشت پا بساز←شمارهٔ ۳۹۸گر نباشد بیش ای دل سیم و زر، با کم بساز←شمارهٔ ۳۹۹بهار کرد جهان را ز کوه و صحرا سبز←شمارهٔ ۴۰۰بر اهل ترک، نکرده است غم جفا هرگز←