→ دیوان اشعارفیض کاشانی
فیض کاشانی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۴۰۱دل گر غمین شود شده باشد چه می‌شود←غزل شمارهٔ ۴۰۲جان از لطافت بدنش تازه می‌شود←غزل شمارهٔ ۴۰۳نهادم سر بفرمانش بکن گوهر چه میخواهد←غزل شمارهٔ ۴۰۴عشق بدل گاه درد گاه دوا میدهد←غزل شمارهٔ ۴۰۵علی الصباح نوید هو الغفور رسید ←غزل شمارهٔ ۴۰۶بیا بیا که نوید از جناب دوست رسید ←غزل شمارهٔ ۴۰۷دلم از کشمکش خوف و رجا بسکه طپید←غزل شمارهٔ ۴۰۸مژده‌ای از هاتف غیبم رسید←غزل شمارهٔ ۴۰۹هر که روی تو ندید از دو جهان هیچ ندید←غزل شمارهٔ ۴۱۰خدای عزوجل گر ببخشدم شاید←غزل شمارهٔ ۴۱۱در سر چو خیال تو درآید←غزل شمارهٔ ۴۱۲شکر تو چسان کنم که شاید←غزل شمارهٔ ۴۱۳زاهدم گفت زهد می‌باید←غزل شمارهٔ ۴۱۴زهد و تقوی ز من نمی‌آید←غزل شمارهٔ ۴۱۵جان سوختهٔ روئیست پروانه چنین باید←غزل شمارهٔ ۴۱۶عاشقی را جگری می‌باید←غزل شمارهٔ ۴۱۷هر دل که عشق ورزد از ما و من برآید←غزل شمارهٔ ۴۱۸زهر فراق نوشم تا کام من برآید←غزل شمارهٔ ۴۱۹بیاد یار در خلوت نشستم تا چه پیش آید←غزل شمارهٔ ۴۲۰بشارت کز لب ساقی دگر می صاف می‌آید←غزل شمارهٔ ۴۲۱سینه را چاک چاک خواهم دید←غزل شمارهٔ ۴۲۲یاران ز چشم دل به رخ یار بنگرید←غزل شمارهٔ ۴۲۳شکر افشان دهانش نگرید←غزل شمارهٔ ۴۲۴گذشت موسم غم فصل وصل یار رسید←غزل شمارهٔ ۴۲۵عیش دنیا به جز خسان نرسید←غزل شمارهٔ ۴۲۶سوخت هرچند دل بجان نرسید←غزل شمارهٔ ۴۲۷در جان و دل چو آتش عشقش علم کشید←غزل شمارهٔ ۴۲۸دیده از نور جمال دوست چون بینا کنید←غزل شمارهٔ ۴۲۹خویش را اول سزاوارش کنید←غزل شمارهٔ ۴۳۰یاران میم ز بهر خدا در سبو کنید←غزل شمارهٔ ۴۳۱هر که راه عشق پوید هم ز عشقش بر بروید←غزل شمارهٔ ۴۳۲هدهدی کو که از سبا گوید←غزل شمارهٔ ۴۳۳از نکاه نیم مستت العیاذ←غزل شمارهٔ ۴۳۴از بلای چشم مستت العیاذ←غزل شمارهٔ ۴۳۵مراست دیدن روی تو بی‌نقاب لذیذ←غزل شمارهٔ ۴۳۶زاهد گر ترا ریاست لذیذ←غزل شمارهٔ ۴۳۷به دل کاشتم مهر آن طفل جاهل ز راه نظر←غزل شمارهٔ ۴۳۸از پای تا سر چشم شو حسن و جمالش را نگر←غزل شمارهٔ ۴۳۹بهر جا راه گم کردم بر آوردم ز کویت سر←غزل شمارهٔ ۴۴۰گشتم به بحر و بر پی یار بی سیر←