→ شاه نعمتالله ولیشاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۱۲۱در دیار تو غریبیم و هوادار غریب←غزل شمارهٔ ۱۲۲هفت دریا شبنمی از بحر بی پایان ما است←غزل شمارهٔ ۱۲۳ایها العشاق کوی عشق میدان بلا است←غزل شمارهٔ ۱۲۴این شیشهٔ ما پر از گلاب است←غزل شمارهٔ ۱۲۵جامیست پر آب و عین آب است←غزل شمارهٔ ۱۲۶موج است و حباب هر دو آب است←غزل شمارهٔ ۱۲۷جامی ز حباب پر ز آب است←غزل شمارهٔ ۱۲۸آئینهٔ ذات عین ذات است←غزل شمارهٔ ۱۲۹نور او در جمله اشیاء ظاهر است←غزل شمارهٔ ۱۳۰در محبت جان اگر بازی خوش است←غزل شمارهٔ ۱۳۱همه جا خوان نعمت عشق است←غزل شمارهٔ ۱۳۲جان ما زنده دل از آب حیات عشق است←غزل شمارهٔ ۱۳۳در کوی خرابات کسی را که مقام است←غزل شمارهٔ ۱۳۴میخانه سرای عاشقان است←غزل شمارهٔ ۱۳۵خانهٔ دل سرای جانان من است←غزل شمارهٔ ۱۳۶زمین جسم است و جانت آسمان است←غزل شمارهٔ ۱۳۷هر قطرهای از این بحر دریای بیکران است←غزل شمارهٔ ۱۳۸مقام عاشقان در ملک جان است←غزل شمارهٔ ۱۳۹دلبر سرمست ما یار خوشی نو خاسته است←غزل شمارهٔ ۱۴۰دیده تا نور جمالش دیده است←غزل شمارهٔ ۱۴۱با محیط عشق او دنیا بر ما شبنمی است←غزل شمارهٔ ۱۴۲جان ما با ما در این دریا نشست←غزل شمارهٔ ۱۴۳از جور و جفای بی وفا دوست←غزل شمارهٔ ۱۴۴چشم ما روشن به نور روی اوست←غزل شمارهٔ ۱۴۵قطرهای کو به بحر ما پیوست←غزل شمارهٔ ۱۴۶ختم رسل که سید اولاد آدم است←غزل شمارهٔ ۱۴۷نقش خیال اوست که گویند عالم است←غزل شمارهٔ ۱۴۸گر تو را عزم عالم قدم است←غزل شمارهٔ ۱۴۹ای عاشقان ای عاشقان معشوق با ما همدم است←غزل شمارهٔ ۱۵۰تا مرا عین عشق مفهوم است←غزل شمارهٔ ۱۵۱لطف اگر بر ما گمارد حاکم است←غزل شمارهٔ ۱۵۲دوش رفتم در خرابات مغان رندانه مست←غزل شمارهٔ ۱۵۳در کوی خرابات کسی را که مقام است←غزل شمارهٔ ۱۵۴در گوشهٔ میخانه کسی را که مقام است←غزل شمارهٔ ۱۵۵شرابخانهٔ عشاق جای سید ماست←غزل شمارهٔ ۱۵۶روح اعظم روان سید ماست←غزل شمارهٔ ۱۵۷عشق جانان در میان جان ماست←غزل شمارهٔ ۱۵۸حالیا دور قمر دوران ماست←غزل شمارهٔ ۱۵۹قابل نور الهی جان ماست←غزل شمارهٔ ۱۶۰هفت دریا قطرهای ازبحر بیپایان ماست←