شعر را زندگی کن
→ حکیم نزاریحکیم نزاری
حکیم نزاری

غزلیات

از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.

شمارهٔ ۱۲۸۱دو چشم مست و دو ابروی طاق واویلی←شمارهٔ ۱۲۸۲آخر منم و لبی و جامی←شمارهٔ ۱۲۸۳حرام است ار دلی داری حیاتی بی دل آرامی←شمارهٔ ۱۲۸۴می حرام است خاصه بر عامی←شمارهٔ ۱۲۸۵هر چه در پیشانیم آویخت می←شمارهٔ ۱۲۸۶یاد آن شب ها که در خلوت به روز آوردمی←شمارهٔ ۱۲۸۷من تشنه ترم ساقی حالی به من آور می←شمارهٔ ۱۲۸۸گر نه به دست نفس بهیمی اسیرمی←شمارهٔ ۱۲۸۹آوازه درافتاد که باز آمدم از می←شمارهٔ ۱۲۹۰گفت به من محتسب که توبه کن از می←شمارهٔ ۱۲۹۱دروغ است کی کرده ام توبه از می←شمارهٔ ۱۲۹۲خوش بود به صبح دم زمزمه ی خروسِ می←شمارهٔ ۱۲۹۳خوش ترست از آبِ حیوان خاکِ می←شمارهٔ ۱۲۹۴خوش نیست بر طلیعه ی انوارِ بام می←شمارهٔ ۱۲۹۵ای اگر بوی بری از نفسِ خرّمِ می←شمارهٔ ۱۲۹۶خوش نبود صبح دم شاهد و صحرا و می←شمارهٔ ۱۲۹۷زاهد اگر نمی خورد اندر سه ماه می←شمارهٔ ۱۲۹۸دگر باره کردم اعادت به می←شمارهٔ ۱۲۹۹هر که را دادند از آن خمخانه می←شمارهٔ ۱۳۰۰مهر ماه آمد بیار ای ماهِ مهرافزای می←شمارهٔ ۱۳۰۱گر به من می آورد باد از عرق چینش نسیمی←شمارهٔ ۱۳۰۲ساقیا می بیار حالی می←شمارهٔ ۱۳۰۳می بیار ای غلام حالی می←شمارهٔ ۱۳۰۴الله الله بده بده می می←شمارهٔ ۱۳۰۵بماناد آن برو بالا که رشکِ سروِ بستانی←شمارهٔ ۱۳۰۶مرا با تو ای یار سری‌ست جانی←شمارهٔ ۱۳۰۷وقت نثار کردن ماییم و نیم جانی←شمارهٔ ۱۳۰۸دلا گر قدرِ این دولت بدانی←شمارهٔ ۱۳۰۹مرا چه واقعه افتاد گر نمی‌دانی←شمارهٔ ۱۳۱۰اگرت معیشتی هست و کفافِ کامرانی←شمارهٔ ۱۳۱۱چو تازه کرد جهان نوبهار و رفت خزانی←شمارهٔ ۱۳۱۲وداع کردم و رفتم به صد پریشانی←شمارهٔ ۱۳۱۳بیا ای مرا خوش تر از زندگانی←شمارهٔ ۱۳۱۴من بعد ازین چه گونه کنم بی تو زندگانی←شمارهٔ ۱۳۱۵قندست ندانم دهن تنگ فلانی←شمارهٔ ۱۳۱۶ماه رویا گرچه رشک مهر و ماه آسمانی←شمارهٔ ۱۳۱۷هَلاک می‌کندم غصه ی پشیمانی←شمارهٔ ۱۳۱۸جان برای تو که هم جانی و هم جانانی←شمارهٔ ۱۳۱۹به قاین بگذر ای باد ار توانی←شمارهٔ ۱۳۲۰مردم ز عشق رویت رحمی کن ار توانی←
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth