→ دیوان اشعارسعیدا
سعیدا
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۴۰۱هر دم روم ز هوش و کنم خیر باد خویش←شمارهٔ ۴۰۲برداشتیم چو نظر از اعتبار خویش←شمارهٔ ۴۰۳[دیدم تو را و رفتم] یک باره از بر خویش←شمارهٔ ۴۰۴بریده‌ام ز دو عالم به ارهٔ اخلاص←شمارهٔ ۴۰۵کو چنان حالی که سازد از چنین حالم خلاص←شمارهٔ ۴۰۶من دیده ام آن را که مکانی نیست مشخص←شمارهٔ ۴۰۷کدام تن که بود از خیال سر خالص←شمارهٔ ۴۰۸من به چشم و رخ آن سرو روانم مخلص←شمارهٔ ۴۰۹دلا پادشاهی گدایی است محض←شمارهٔ ۴۱۰کند ز جوهر معنی مرا بیان عارض←شمارهٔ ۴۱۱یا من فتح باسمک باب السلام فیض←شمارهٔ ۴۱۲نیست گل الفتی در چمن اختلاط←شمارهٔ ۴۱۳در جهان هرگز دلا منشین ز پای احتیاط←شمارهٔ ۴۱۴آخر دمید بر رخ جانان، بهار خط←شمارهٔ ۴۱۵گفتند بر رخ تو نمایان شده است خط←شمارهٔ ۴۱۶می رود آخر چو از تن پس ز تن جان را چه حظ←شمارهٔ ۴۱۷خویش را یکبارگی تا سختم از دل وداع←شمارهٔ ۴۱۸ای ز ایراد قلم هم نفسانت مرفوع←شمارهٔ ۴۱۹نه پنبه از پی راحت گذاشتم بر داغ←شمارهٔ ۴۲۰بر کف آیینه نه دستی دگر بردار ایاغ←شمارهٔ ۴۲۱پیش رویش کرد پنهان مهر در روزن چراغ←شمارهٔ ۴۲۲ترک دنیا کن و از دنیا ملاف←شمارهٔ ۴۲۳چو نیست معنی باطن به تخت و جاه ملاف←شمارهٔ ۴۲۴ماه ما بالذات یک ماه است و اسما مختلف←شمارهٔ ۴۲۵تنم چو روح سبک گشته در هوای لطیف←شمارهٔ ۴۲۶گوشه ای نیست که آن جا نرسد پای فراق←شمارهٔ ۴۲۷زند بر ابر نیسان طعن خشکی گوهر عاشق←شمارهٔ ۴۲۸چه غم از قبله و از قبله نما دارد عشق←شمارهٔ ۴۲۹به دلی سخت و دلی نرم نظر دارد عشق←شمارهٔ ۴۳۰گریه را سرکرد چشمم باز طوفان کرد عشق←شمارهٔ ۴۳۱لاله و صد برگ رعنا نیست در گلزار عشق←شمارهٔ ۴۳۲بیرون ز عقل هاست در این جا شمار عشق←شمارهٔ ۴۳۳تا نگذری ز سر نروی از قفای عشق←شمارهٔ ۴۳۴بسکه دلگیرم ز چین گوشهٔ ابروی خلق←شمارهٔ ۴۳۵دانی چه بود بادهٔ گلگون ز رگ تاک←شمارهٔ ۴۳۶بی حجابانه برآورده سر از دامن خاک←شمارهٔ ۴۳۷کو [دلی] کز ستم چرخ نباشد غمناک←شمارهٔ ۴۳۸منتظر جمال او انس و اجنه و ملک←شمارهٔ ۴۳۹برکنید ای بت پرستان از ته دل دل ز سنگ←شمارهٔ ۴۴۰عافیت را جامه گر بردوش ما افتاده تنگ←