→ دیوان اشعارصائب
صائب
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۲۷۶۱جوش گل شد باده سرجوش می باید کشید←غزل شمارهٔ ۲۷۶۲جوش گل شد، بادهٔ گلرنگ می‌باید کشید←غزل شمارهٔ ۲۷۶۳سرکشی از زلف آن خودکام می باید کشید←غزل شمارهٔ ۲۷۶۴چون صراحی رخت در میخانه می باید کشید←غزل شمارهٔ ۲۷۶۵درد را چون صاف در میخانه می باید کشید←غزل شمارهٔ ۲۷۶۶تا خط مشکین لب لعل ترا در بر کشید←غزل شمارهٔ ۲۷۶۷دل چه تلخیهای رنگارنگ ازان دلبر کشید←غزل شمارهٔ ۲۷۶۸هر که جام می به روی دلستان بر سر کشید←غزل شمارهٔ ۲۷۶۹از سرم چون شمع آخر سوز پنهان سر کشید←غزل شمارهٔ ۲۷۷۰با زمین گیری کمان آسمان نتوان کشید←غزل شمارهٔ ۲۷۷۱روز روشن می کند چون لاله می دل را سیاه←غزل شمارهٔ ۲۷۷۲زلف او موی سفید نافه را در خون کشید←غزل شمارهٔ ۲۷۷۳از گرانان هر که چون عنقا گرانجانی کشید←غزل شمارهٔ ۲۷۷۴از گداز جسم، جان پاک گوهر شد سفید←غزل شمارهٔ ۲۷۷۵تا نکرد از گریه چشم خویش را خاور سفید←غزل شمارهٔ ۲۷۷۶دل نیاسود از تردد تا نشد منزل سفید←غزل شمارهٔ ۲۷۷۷نیست از خورشید و ماه این گنبد گردان سفید←غزل شمارهٔ ۲۷۷۸مرگ را آماده شو هرگاه گردد مو سفید←غزل شمارهٔ ۲۷۷۹چشم ما را پرده غفلت شد ابروی سفید←غزل شمارهٔ ۲۷۸۰از صبوری در گشاد کارها بگزین کلید←غزل شمارهٔ ۲۷۸۱بوسه از کنج دهان دلربا دارد امید←غزل شمارهٔ ۲۷۸۲چند بتوان بانگ نای و قلقل مینا شنید؟←غزل شمارهٔ ۲۷۸۳وصف شکر تا به چند از طوطیان باید شنید؟←غزل شمارهٔ ۲۷۸۴سوختم از شوق، یاران راه حرفی وا کنید←غزل شمارهٔ ۲۷۸۵گردش سال است، می در ساغر عشرت کنید←غزل شمارهٔ ۲۷۸۶دیده از عیب کسان در خواب چون مخمل کنید←غزل شمارهٔ ۲۷۸۷خوش بهاری می رسد میخانه ها سامان کنید←غزل شمارهٔ ۲۷۸۸بر زبانها وصف قد دلستان خواهد دوید←غزل شمارهٔ ۲۷۸۹غنی فیض از دل شب چون فقیران درنمی‌یابد←غزل شمارهٔ ۲۷۹۰مرا آه سحر گرد از دل دیوانه می روبد←غزل شمارهٔ ۲۷۹۱نه از روی بصیرت سایه بال هما افتد←غزل شمارهٔ ۲۷۹۲مبادا بر سر من سایه بال هما افتد←غزل شمارهٔ ۲۷۹۳دل از امید وصلش هر زمان در پیچ و تاب افتد←غزل شمارهٔ ۲۷۹۴به زهر چشم بتوان کشت دشمن را چوکار افتد←غزل شمارهٔ ۲۷۹۵زعکسش لرزه بر آیینه گوهرنگار افتد←غزل شمارهٔ ۲۷۹۶زخط پشت لب آن طاق ابرو از نظر افتد←غزل شمارهٔ ۲۷۹۷در آن مجلس که از مستی رخت طاقت گداز افتد←غزل شمارهٔ ۲۷۹۸به امید چه دنبال زبان کس چون جرس افتد؟←غزل شمارهٔ ۲۷۹۹شود خون عاقبت هر دل که زلفش را به چنگ افتد←غزل شمارهٔ ۲۸۰۰مبادا کافر از طاق دل پیر مغان افتد!←