→ بیدل دهلویبیدل دهلوی
بیدل دهلوی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۱۱۲۱دل به خرسندی اگر ترک هوس می‌گیرد←غزل شمارهٔ ۱۱۲۲غنا مفت هوس‌گر نام آسودن نمی‌گیرد←غزل شمارهٔ ۱۱۲۳نه هستی از نفس‌هایم شمار ناله می‌گیرد←غزل شمارهٔ ۱۱۲۴راه فضولی ما هم در ازل حیا زد←غزل شمارهٔ ۱۱۲۵چنین‌گر طیع‌بیدر‌ت‌به‌خورد و خواب‌می‌سازد←غزل شمارهٔ ۱۱۲۶نفس با یک جهان وحشت به خاک و آب می‌سازد←غزل شمارهٔ ۱۱۲۷چو دندان ریخت نعمت حرص را مأیوس می‌سازد←غزل شمارهٔ ۱۱۲۸تا جلوهٔ بیرنگ تو بر قلب صور زد←غزل شمارهٔ ۱۱۲۹حدیث عشق شودناله ترجمانش و لرزد←غزل شمارهٔ ۱۱۳۰زبان به‌کام خموشی کشد بیانش و لرزد←غزل شمارهٔ ۱۱۳۱روزی که قضا سر خط آفاق رقم زد←غزل شمارهٔ ۱۱۳۲جام غرور کدام رنگ توان زد←غزل شمارهٔ ۱۱۳۳آنکه ما را به جفا سوخته یا می‌سوزد←غزل شمارهٔ ۱۱۳۴دل مپرسید چرا سوخته یا می‌سوزد←غزل شمارهٔ ۱۱۳۵تو شمشیر حقی هر کس ز غفلت با تو بستیزد←غزل شمارهٔ ۱۱۳۶به این عجزم چه ز خاک حیاپرورد برخیزد←غزل شمارهٔ ۱۱۳۷چو شمع از ساز من دیگرکدام آهنگ برخیزد←غزل شمارهٔ ۱۱۳۸چوگوهر قطره‌ام تاکی به آب افتدکه برخیزد←غزل شمارهٔ ۱۱۳۹چه غفلت یارب از تقریر یأس انجام می‌خیزد←غزل شمارهٔ ۱۱۴۰بهار حیرت‌ست اینجا نه‌گل نی جام می‌خیزد←غزل شمارهٔ ۱۱۴۱به این ضعفی که جسم زارم از بستر نمی‌خیزد←غزل شمارهٔ ۱۱۴۲نشئه دودی است که از آتش می می‌خیزد←غزل شمارهٔ ۱۱۴۳تبسم هرکجا رنگ سخن زان لعل تر ریزد←غزل شمارهٔ ۱۱۴۴وداع کلفتم تا گل کند چاک جگر ریزد←غزل شمارهٔ ۱۱۴۵خرد به عشق کند حیله‌ساز جنگ و گریزد←غزل شمارهٔ ۱۱۴۶مباش غره به سامان این بنا که نریزد←غزل شمارهٔ ۱۱۴۷به گرمی نگه از شعله تاب می‌ریزد←غزل شمارهٔ ۱۱۴۸به هرکجا مژه‌ام رنگ خواب می‌ریزد←غزل شمارهٔ ۱۱۴۹خطی که بر گل روی تو آب می‌ریزد←غزل شمارهٔ ۱۱۵۰باز اشکم به خیالت چه فسون می‌ریزد←غزل شمارهٔ ۱۱۵۱چاک کسوت فقرم رنگ خنده می‌ریزد←غزل شمارهٔ ۱۱۵۲به طراز دامن ناز و چه ز خاکساری ما رسد←غزل شمارهٔ ۱۱۵۳بر رمز کارگاه ازل کیست وارسد←غزل شمارهٔ ۱۱۵۴همّت از گردنکشی مشکل به استغنا رسد←غزل شمارهٔ ۱۱۵۵دگر تظلم ما عاجزان‌کجا برسد←غزل شمارهٔ ۱۱۵۶سراغت از چمن کبریا که می‌پرسد←غزل شمارهٔ ۱۱۵۷کیست کز جهد به آن انجمن ناز رسد←غزل شمارهٔ ۱۱۵۸جایی که شکوه‌ها به صف زیر و بم رسد←غزل شمارهٔ ۱۱۵۹سَحَرِ طلو‌عِ گلِ دعا که مرادِ اهلِ هِمَم رسد←غزل شمارهٔ ۱۱۶۰تا ز عبرت سر مژگان به خمیدن نرسد←