→ دیوان اشعاراهلی شیرازی
اهلی شیرازی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۳۶۱ذوقی است که در تیره شبی چون شب مویت←شمارهٔ ۳۶۲دور از تو شب و روز مرا خواب حرام است←شمارهٔ ۳۶۳ای باغبان چه حاصل از سرو ناز باغت←شمارهٔ ۳۶۴باغبان، آنسرو اگر برطرف جو خواهد نشست←شمارهٔ ۳۶۵گر لب بنهی بر لب مستان چه تفاوت؟←شمارهٔ ۳۶۶قدرم چو مه از مهر سعادت اثر تست←شمارهٔ ۳۶۷یکشب که در فراق جمال تو دلبرست←شمارهٔ ۳۶۸عمر من تا کی بآه آتشین خواهد گذشت←شمارهٔ ۳۶۹چون کوهکن با بیستون گفتم توانم راز گفت←شمارهٔ ۳۷۰گرچه ز گلهای می دامن ما شستنی است←شمارهٔ ۳۷۱بی بخت و یارم مرا از مرگ چشم یاری است←شمارهٔ ۳۷۲در عشق تو تا در غم خویشی ملامت است←شمارهٔ ۳۷۳نه عاشق است که واله بر وی چون مه تست←شمارهٔ ۳۷۴دید چشمم پای او بر خاک و خاک ره نگشت←شمارهٔ ۳۷۵گر یار مرا میل من خسته بسی نیست←شمارهٔ ۳۷۶عنان کار نه دردست مصلحت بین است←شمارهٔ ۳۷۷اگر ز کین‌کشی‌ام غم ز خشم و کینم نیست←شمارهٔ ۳۷۸خواب مرگم باد اگر دور از تو خوابم آرزوست←شمارهٔ ۳۷۹تو را صد خوبی و بر هر یکی صد دیده حیرانت←شمارهٔ ۳۸۰رشکم از کس نبود گرد و جهان حاصل اوست←شمارهٔ ۳۸۱عیش ما یک عشوه از چشم سیاه او بس است←شمارهٔ ۳۸۲سجده بت گر کنم در نظرم روی تست←شمارهٔ ۳۸۳مجاورم چو سگان بهر پارس در کویت←شمارهٔ ۳۸۴چو خط به کشتنم آورد لعل خندانت←شمارهٔ ۳۸۵تو باغ حسنی و صد عندلیب زار تراست←شمارهٔ ۳۸۶در خیال وصل جفا پیشه من است←شمارهٔ ۳۸۷گر نمیخواهی مرا، صید دل غمدیده چیست←شمارهٔ ۳۸۸کس به خود دلبسته آن زلف چون زنجیر نیست←شمارهٔ ۳۸۹درد می مرهم ریش دل بیمار غم است←شمارهٔ ۳۹۰چشم دلم چو دیده از آن شمع روشن است←شمارهٔ ۳۹۱شمع روی تو نه افروخته چشم من ازوست←شمارهٔ ۳۹۲دینم ببرد آن بت و گوید که جان کجاست←شمارهٔ ۳۹۳سرو من برق صفت آمد و چون باد برفت←شمارهٔ ۳۹۴رقیب از کوی آن دهقان پسر رفت←شمارهٔ ۳۹۵شادم اگرچه خاطرم اندوهگین ازوست←شمارهٔ ۳۹۶یار اگر زان رقیبان و گرزان من است←شمارهٔ ۳۹۷پری رخان که سرم خاک راه ایشانست←شمارهٔ ۳۹۸آنکه فرشته را ازو دست امید کوته است←شمارهٔ ۳۹۹آنکس طلبد کعبه که بیگانه عشق است←شمارهٔ ۴۰۰می خور که فکر عالم پر غم نباشدت←