→ دیوان اشعارجهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱۲۰۱تا به کی باشد دلم در دام تو←شمارهٔ ۱۲۰۲جانا کدام دل که نگشته‌ست رام تو←شمارهٔ ۱۲۰۳آمد دل ضعیف من اندر پناه تو←شمارهٔ ۱۲۰۴ای دل به درد عشق ندارم دوای تو←شمارهٔ ۱۲۰۵گشتم از جان بنده بالای تو←شمارهٔ ۱۲۰۶جانم به لب رسید ز جور و جفای تو←شمارهٔ ۱۲۰۷ای دلم در لعل شکّرخای تو←شمارهٔ ۱۲۰۸ما را شکایتیست ز دست جفای تو←شمارهٔ ۱۲۰۹ای دیدهٔ بخت جهان در آرزوی روی تو←شمارهٔ ۱۲۱۰باد صبا جان می‌دهد در آرزوی روی تو←شمارهٔ ۱۲۱۱بردی دل من به چشم و ابرو←شمارهٔ ۱۲۱۲من ندیدم ای دل سرگشته جز بیداد ازو←شمارهٔ ۱۲۱۳ای که دل دارد بسی بر روی جانان آرزو←شمارهٔ ۱۲۱۴گفته بودم یار گیرم یار کو←شمارهٔ ۱۲۱۵دلبرا لذّت جوانی کو←شمارهٔ ۱۲۱۶ای صبا حال دل من بر دلدار بگو←شمارهٔ ۱۲۱۷صبا تو حال دل خسته با نگار بگو←شمارهٔ ۱۲۱۸ای صبا قصّهٔ دردم برِ دلدار بگو←شمارهٔ ۱۲۱۹ای صبا گر زان نگار ما خبر داری بگو←شمارهٔ ۱۲۲۰خردم گفت برو ای دل دیوانه برو←شمارهٔ ۱۲۲۱تا مرا شد سایه زلفت پناه←شمارهٔ ۱۲۲۲ای سواد دیده‌ام روی چو ماه←شمارهٔ ۱۲۲۳آن دیده بین که چون به جفا می‌کند نگاه←شمارهٔ ۱۲۲۴تشنه درد فراقت منم ای جان دردِه←شمارهٔ ۱۲۲۵ای غمت در جان ما جا ساخته←شمارهٔ ۱۲۲۶ای در شکنج زلف تو مرغ دلم جا ساخته←شمارهٔ ۱۲۲۷گر کند میل جفا دلبر من گویم چه←شمارهٔ ۱۲۲۸ای مرا از یاد خود بگذاشته←شمارهٔ ۱۲۲۹نگران خم ابروی توام پیوسته←شمارهٔ ۱۲۳۰پیش قد تو سهی سرو ز پا افتاده←شمارهٔ ۱۲۳۱آتش مهر تواَم در دل و جان افتاده←شمارهٔ ۱۲۳۲جان در غم فراقت دل بر بلا نهاده←شمارهٔ ۱۲۳۳ای ما جهان و جان را بر باد عشق داده←شمارهٔ ۱۲۳۴ماهتابی هست و ابرش دست پیرامن زده←شمارهٔ ۱۲۳۵تا غمت همچو الف در دل ما جا کرده←شمارهٔ ۱۲۳۶ای سلاطین جهان پیش رخت بنده شده←شمارهٔ ۱۲۳۷به بوی زلف خودم دلبرا به باد مده←شمارهٔ ۱۲۳۸بنفشه چون سر زلف بتان سر افکنده←شمارهٔ ۱۲۳۹تو را لبیست نگارا چو غنچه پُر خنده←شمارهٔ ۱۲۴۰این دل محنت و بلا دیده←