→ دیوان اشعارصائب
صائب
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۱۶۱نیست بر ابرِ بهاران، دیدهٔ پر نم مرا←غزل شمارهٔ ۱۶۲چهره شد نیلوفری از سیلی اخوان مرا←غزل شمارهٔ ۱۶۳پرده ظلمت نپوشد چشم حیران مرا←غزل شمارهٔ ۱۶۴چشم بر خورشید تابان نیست ویران مرا←غزل شمارهٔ ۱۶۵برگ کاهی نیست کشت نابسامان مرا←غزل شمارهٔ ۱۶۶پیش تیغ و تیر ناچارست استادن مرا←غزل شمارهٔ ۱۶۷می پرد امشب ز شادی دیده روزن مرا←غزل شمارهٔ ۱۶۸نیست از دشمن محابا یک سر سوزن مرا←غزل شمارهٔ ۱۶۹مشکل است از کوی او قطع نظر کردن مرا←غزل شمارهٔ ۱۷۰سبز می گردد روان چون آب از ماندن مرا←غزل شمارهٔ ۱۷۱یارب از دل مشرق نور هدایت کن مرا←غزل شمارهٔ ۱۷۲ساقی از رطل گرانسنگی سبکدل کن مرا←غزل شمارهٔ ۱۷۳در بهشت افکند آن رخسار گندم گون مرا←غزل شمارهٔ ۱۷۴کو می گرمی که در جوش آورد خون مرا؟←غزل شمارهٔ ۱۷۵نان به خون دل شد از تیغ زبان رنگین مرا←غزل شمارهٔ ۱۷۶خواب غفلت گر به این عنوان شود سنگین مرا←غزل شمارهٔ ۱۷۷شیشه ای، می بود اگر چون شمع بر بالین مرا←غزل شمارهٔ ۱۷۸چشم شوخش می برد آرام و تسکین مرا←غزل شمارهٔ ۱۷۹طاق کرد از هر دو عالم طاقِ آن ابرو مرا←غزل شمارهٔ ۱۸۰برگ عیشی نیست چشم از نوبهار او مرا←غزل شمارهٔ ۱۸۱باعثِ آزار شد ترکِ دل‌آزاری مرا←غزل شمارهٔ ۱۸۲جلوهٔ برقی است در میخانه هشیاری مرا←غزل شمارهٔ ۱۸۳تر نسازد گریه های ابر نیسانی مرا←غزل شمارهٔ ۱۸۴نیست بر خاطر غباری از پریشانی مرا←غزل شمارهٔ ۱۸۵خواب غفلت شد گران از بس ز خودبینی مرا←غزل شمارهٔ ۱۸۶چشم مستش از نگاهی کرد سودایی مرا←غزل شمارهٔ ۱۸۷در دل هر قطره آماده است دریایی مرا←غزل شمارهٔ ۱۸۸می کشد در خاک و خون مژگان دلجویی مرا←غزل شمارهٔ ۱۸۹گر به این دستور خیزد، شمع ماتم می کند←غزل شمارهٔ ۱۹۰جامه آزادگی چالاک باشد سرو را←غزل شمارهٔ ۱۹۱دردمندی سر به گردون می رساند آه را←غزل شمارهٔ ۱۹۲ناتوانی از اجابت نیست مانع آه را←غزل شمارهٔ ۱۹۳هست در نقصان تمامی ها دل آگاه را←غزل شمارهٔ ۱۹۴کاسه زانوست جام جم دل آگاه را←غزل شمارهٔ ۱۹۵دلفریبی چون به جولان آورد آن ماه را←غزل شمارهٔ ۱۹۶نیست پروای فنای خود دل وارسته را←غزل شمارهٔ ۱۹۷گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته را←غزل شمارهٔ ۱۹۸از مروت نیست چیدن غنچه نشکفته را←غزل شمارهٔ ۱۹۹بال و پر شد شوق من سنگ نشان خفته را←غزل شمارهٔ ۲۰۰جا به عرش دوش خود دادم سبوی باده را←