→ دیوان اشعارصائب
صائب
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۲۰۱نیست یک جو غم ز بی برگی دل آزاده را←غزل شمارهٔ ۲۰۲دل شود شاد از شکست آرزو آزاده را←غزل شمارهٔ ۲۰۳عمر در تلخی سرآید در شراب افتاده را←غزل شمارهٔ ۲۰۴پوست زندان است بر تن زاهد افسرده را←غزل شمارهٔ ۲۰۵می کنم از سینه بیرون این دل افسرده را←غزل شمارهٔ ۲۰۶دل سیه سازد در و دیوار، سودا کرده را←غزل شمارهٔ ۲۰۷می کند پامال، تن آخر دل آسوده را←غزل شمارهٔ ۲۰۸کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده را←غزل شمارهٔ ۲۰۹از غبار خط فزون شد روشنایی دیده را←غزل شمارهٔ ۲۱۰از خسیسان چاره نبود مردم بگزیده را←غزل شمارهٔ ۲۱۱از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره را←غزل شمارهٔ ۲۱۲در شکایت ریختی دندان نعمت خواره را←غزل شمارهٔ ۲۱۳می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را←غزل شمارهٔ ۲۱۴می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را←غزل شمارهٔ ۲۱۵طی به ماهی سازد از کندی، ره یک روزه را←غزل شمارهٔ ۲۱۶چون دهد پیغام تسکین بی قرار بوسه را؟←غزل شمارهٔ ۲۱۷نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه را←غزل شمارهٔ ۲۱۸هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه را←غزل شمارهٔ ۲۱۹دید تا در آتش تعجیل، نعل لاله را←غزل شمارهٔ ۲۲۰سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله را←غزل شمارهٔ ۲۲۱نیست در طالع قدوم میهمان این خانه را←غزل شمارهٔ ۲۲۲می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه را←غزل شمارهٔ ۲۲۳سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه را←غزل شمارهٔ ۲۲۴از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟←غزل شمارهٔ ۲۲۵کرد سودا آسمان سیر این دل دیوانه را←غزل شمارهٔ ۲۲۶بیش شد از چوب گل سودا من دیوانه را←غزل شمارهٔ ۲۲۷از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟←غزل شمارهٔ ۲۲۸شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه را←غزل شمارهٔ ۲۲۹کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه را←غزل شمارهٔ ۲۳۰از نظرها چون کند وحشت نهان دیوانه را←غزل شمارهٔ ۲۳۱آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه را←غزل شمارهٔ ۲۳۲صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه را←غزل شمارهٔ ۲۳۳هست یک نسبت به نیک و بد دل بی کینه را←غزل شمارهٔ ۲۳۴از غباری خانه گردد بی صفا آیینه را←غزل شمارهٔ ۲۳۵چهره ات خورشید سیما می کند آیینه را←غزل شمارهٔ ۲۳۶چهره ات بال سمندر می کند آیینه را←غزل شمارهٔ ۲۳۷چهره ات گل در گریبان می کند آیینه را←غزل شمارهٔ ۲۳۸یک نفس گر دور سازی از کنار آیینه را←غزل شمارهٔ ۲۳۹شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه را←غزل شمارهٔ ۲۴۰گر زند آتش به جان رویش چنین آیینه را←