→ دیوان اشعارصائب
صائب
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۲۳۲۱رغبت می را کند چندان که نوشیدن زیاد←غزل شمارهٔ ۲۳۲۲دل عبث چندین ز تقدیر الهی می تپد←غزل شمارهٔ ۲۳۲۳غم ز دل بیرون مرا کی باده احمر برد؟←غزل شمارهٔ ۲۳۲۴رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم برد←غزل شمارهٔ ۲۳۲۵از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟←غزل شمارهٔ ۲۳۲۶آب شد دل تا به آن شیرین شمایل راه برد←غزل شمارهٔ ۲۳۲۷هرکه با خود درد و داغ دل‌سِتان را می‌برد←غزل شمارهٔ ۲۳۲۸زلف مشکین را چرا آن نازپرور می برد؟←غزل شمارهٔ ۲۳۲۹جنبش مژگان حضور از دیده و دل می برد←غزل شمارهٔ ۲۳۳۰عشق اول ناتوانان را به منزل می برد←غزل شمارهٔ ۲۳۳۱از فسون عالم اسباب خوابم می‌برد←غزل شمارهٔ ۲۳۳۲شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می برد←غزل شمارهٔ ۲۳۳۳چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می برد←غزل شمارهٔ ۲۳۳۴وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرد←غزل شمارهٔ ۲۳۳۵از شکست من دم تیغ تغافل می‌پرد←غزل شمارهٔ ۲۳۳۶چشم برق از اشتیاق خرمن من می پرد←غزل شمارهٔ ۲۳۳۷می خورد با دیگران مستانه بر ما بگذرد←غزل شمارهٔ ۲۳۳۸بر جهان هر کس که از روی تأمل بگذرد←غزل شمارهٔ ۲۳۳۹تا به کی در خواب سنگین روزگارم بگذرد←غزل شمارهٔ ۲۳۴۰بوسه چون محروم از آن لبهای خندان بگذرد؟←غزل شمارهٔ ۲۳۴۱سر گردان چند از من آن سرو خرامان بگذرد←غزل شمارهٔ ۲۳۴۲جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟←غزل شمارهٔ ۲۳۴۳لاله شبنم فریبت برگ گل را آب کرد←غزل شمارهٔ ۲۳۴۴خط لب لعل ترا بی آب نتوانست کرد←غزل شمارهٔ ۲۳۴۵چاره دل عقل پر تدبیر نتوانست کرد←غزل شمارهٔ ۲۳۴۶چرخ زنگاری مرا غمناک نتوانست کرد←غزل شمارهٔ ۲۳۴۷در غبار خط همان زلفش بود جویای دل←غزل شمارهٔ ۲۳۴۸چاره غفلت دل آگاه نتوانست کرد←غزل شمارهٔ ۲۳۴۹عشق را پنهان دل دیوانه نتوانست کرد←غزل شمارهٔ ۲۳۵۰تا گلستان را نهال قامتش آباد کرد←غزل شمارهٔ ۲۳۵۱آنچه روی سخت من با سیلی استاد کرد←غزل شمارهٔ ۲۳۵۲مرگ نتواند به ارباب سخن بیداد کرد←غزل شمارهٔ ۲۳۵۳کاوش مژگان او دل را قیامت زار کرد←غزل شمارهٔ ۲۳۵۴مهر خاموشی مرا گنجینه اسرار کرد←غزل شمارهٔ ۲۳۵۵هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کرد←غزل شمارهٔ ۲۳۵۶هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کرد←غزل شمارهٔ ۲۳۵۷کعبه را دریافت هر کس خاطری معمور کرد←غزل شمارهٔ ۲۳۵۸خانه بر دوشی که سیر کوچه زنجیر کرد←غزل شمارهٔ ۲۳۵۹هر که در گلشن چو شبنم چشم عبرت باز کرد←غزل شمارهٔ ۲۳۶۰روزه نزدیک است می باید کلوخ انداز کرد←