→ دیوان اشعارصائب
صائب
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۲۸۸۱بجز چشمش که چشم از دیدن من از حیا بندد←غزل شمارهٔ ۲۸۸۲چو احرام تماشای چمن آن سیمبر بندد←غزل شمارهٔ ۲۸۸۳چمنپیرا نه گل را دسته در گلزار میبندد←غزل شمارهٔ ۲۸۸۴دل سرگشته ما چرخ را بر کار میبندد←غزل شمارهٔ ۲۸۸۵کدام آیینه رو احرام این میخانه می بندد؟←غزل شمارهٔ ۲۸۸۶ز حُسنِ شوخطَرْفی دیدههای تر نمیبندد←غزل شمارهٔ ۲۸۸۷نه تنها از نشاط می، لب جانانه میخندد←غزل شمارهٔ ۲۸۸۸عجب دارم که یار این نابسامان را به یاد آرد←غزل شمارهٔ ۲۸۸۹خط مشکین او سودای عنبر را به جوش آرد←غزل شمارهٔ ۲۸۹۰تو چون نوخط شوی طاوس جنت پر برون آرد←غزل شمارهٔ ۲۸۹۱زگردون عاقبت جان مصفا سر برون آرد←غزل شمارهٔ ۲۸۹۲گه از خم، گه زساغر، گه زمینا سر برون آرد←غزل شمارهٔ ۲۸۹۳چه خوش باشد خط از رخسار جانان سر برون آرد←غزل شمارهٔ ۲۸۹۴خردکی رخت بتواند زموج می برون آرد؟←غزل شمارهٔ ۲۸۹۵سر منصور بار آن تیغ بیزنهار میآرد←غزل شمارهٔ ۲۸۹۶تماشای بتان از چشم خون بسیار میآرد←غزل شمارهٔ ۲۸۹۷زخاطر ریشه غم دور ساغر بر نمی آرد←غزل شمارهٔ ۲۸۹۸زدام عشق عاشق را سفر بیرون نمی آرد←غزل شمارهٔ ۲۸۹۹قبول خاطر از نظاره منظور می بارد←غزل شمارهٔ ۲۹۰۰سخن از لب فزون زان چشم چون بادام می بارد←غزل شمارهٔ ۲۹۰۱زمژگان که ناخن در فضای سینه می بارد؟←غزل شمارهٔ ۲۹۰۲کسی تاب خدنگ غمزه آن دلربا دارد←غزل شمارهٔ ۲۹۰۳مغیلان پای نازک طینتان را در حنا دارد←غزل شمارهٔ ۲۹۰۴کجا رخسار او تاب نگاه آشنا دارد؟←غزل شمارهٔ ۲۹۰۵توانگر در دل از سامان خود آزارها دارد←غزل شمارهٔ ۲۹۰۶از ان سرو از درختان سرفرازی بیشتر دارد←غزل شمارهٔ ۲۹۰۷مجو آسایش از دل تا مرادی در نظر دارد←غزل شمارهٔ ۲۹۰۸خوشا چشمی که بر روی عرقناکی نظر دارد←غزل شمارهٔ ۲۹۰۹اگرچه نطق در هر نکته صد تنگ شکر دارد←غزل شمارهٔ ۲۹۱۰اگرچه دست بر تاراج دل هر خوش کمر دارد←غزل شمارهٔ ۲۹۱۱مرا زنگ ملال از دل شراب ناب بردارد←غزل شمارهٔ ۲۹۱۲دل عاشق کی از زلف معنبر دست بردارد؟←غزل شمارهٔ ۲۹۱۳سر عاشق زتن کی هر می کم زور بردارد؟←غزل شمارهٔ ۲۹۱۴نبرد از سینه من گرد کلفت گردش ساغر←غزل شمارهٔ ۲۹۱۵نظر چون موشکاف از زلف عنبر فام بردارد؟←غزل شمارهٔ ۲۹۱۶دل پرخون کجا از جسم پا در گل خبر دارد؟←غزل شمارهٔ ۲۹۱۷نظربازی که چشم پرخماری در نظر دارد←غزل شمارهٔ ۲۹۱۸اگرچه هر گلی زین گلستان جای دگر دارد←غزل شمارهٔ ۲۹۱۹ز گلهای چمن هر کس وفاداری طمع دارد←غزل شمارهٔ ۲۹۲۰مرا خرسندی از سامان دنیا محتشم دارد←