→ دیوان اشعارصائب
صائب
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۵۰۰۱زنوبهار خط یار ناامید مباش←غزل شمارهٔ ۵۰۰۲شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابش←غزل شمارهٔ ۵۰۰۳لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابش←غزل شمارهٔ ۵۰۰۴خوشا سری که سرگشتگی رهانندش←غزل شمارهٔ ۵۰۰۵به خون تپیدن خورشید پر مکرر شد←غزل شمارهٔ ۵۰۰۶نشد ز سیلی خط چشم مست، هشیارش←غزل شمارهٔ ۵۰۰۷چنین که گم شده در زلف پای تا به سرش←غزل شمارهٔ ۵۰۰۸که می رهد زخم طره گرهگیرش؟←غزل شمارهٔ ۵۰۰۹مگر ز موج شراب است رشته سازش؟←غزل شمارهٔ ۵۰۱۰نمانده زنده کس از دست و تیغ چالاکش←غزل شمارهٔ ۵۰۱۱توانگری که نباشد به خبر اقبالش←غزل شمارهٔ ۵۰۱۲کسی که دیدن روی تو کرد حیرانش←غزل شمارهٔ ۵۰۱۳مدار چشم مروت ز خضر و احسانش←غزل شمارهٔ ۵۰۱۴دلی که خانه زنبور شد ز پیکانش←غزل شمارهٔ ۵۰۱۵چنان ز دل گذرد صاف تیر مژگانش←غزل شمارهٔ ۵۰۱۶که راست تاب شکرخنده‌های پنهانش ؟←غزل شمارهٔ ۵۰۱۷رسیده است به جایی لطافت بدنش←غزل شمارهٔ ۵۰۱۸جدا نمی شود از پیش لعل میگونش←غزل شمارهٔ ۵۰۱۹گرفت ازسرخم خشت پیر باده فروش←غزل شمارهٔ ۵۰۲۰چراغ عشق نمی گردد از لحد خاموش←غزل شمارهٔ ۵۰۲۱الف قدی که منم سینه چاک بالایش←غزل شمارهٔ ۵۰۲۲گذشته است ز تعریف،قد رعنایش←غزل شمارهٔ ۵۰۲۳رود چگونه به این ضعف کار من از پیش ؟←غزل شمارهٔ ۵۰۲۴مخور چو لاله و گل، روی دست ساغر عیش←غزل شمارهٔ ۵۰۲۵مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیش←غزل شمارهٔ ۵۰۲۶به احتیاط نظر کن به چشم جادویش←غزل شمارهٔ ۵۰۲۷ز دل برون نرود چشم آشنا رویش←غزل شمارهٔ ۵۰۲۸نهفته چون گنه از خلق دار طاعت خویش←غزل شمارهٔ ۵۰۲۹چمن برید به مقراض رشک، سنبل خویش←غزل شمارهٔ ۵۰۳۰مکن خراش دل سنگ نیز پیشه خویش←غزل شمارهٔ ۵۰۳۱نمی روم به بهشت برین زخانه خویش←غزل شمارهٔ ۵۰۳۲به هر سیاه درون مشنوان ترانه خویش←غزل شمارهٔ ۵۰۳۳مکن به لهو و لعب صرف نوجوانی خویش←غزل شمارهٔ ۵۰۳۴با صبح روگشاده تر ازآفتاب باش←غزل شمارهٔ ۵۰۳۵فارغ ز دار و گیر جهان خراب باش←غزل شمارهٔ ۵۰۳۶چون سرو در مقام رضا پایدار باش←غزل شمارهٔ ۵۰۳۷گاهی رهین ظلمت و گه محو نور باش←غزل شمارهٔ ۵۰۳۸گوهر فروز دیده بیدار خویش باش←غزل شمارهٔ ۵۰۳۹گوهر فروز دیده بیدار خویش باش←غزل شمارهٔ ۵۰۴۰با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باش←