→ دیوان اشعارصائب
صائب
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۲۴۸۱گوشه‌گیرانی که رو در خلوت دل کرده‌اند←غزل شمارهٔ ۲۴۸۲خشم را روشندلان در حِلم پنهان کرده‌اند←غزل شمارهٔ ۲۴۸۳گلرخان از خون ما رخساره گلگون کرده‌اند←غزل شمارهٔ ۲۴۸۴وقت جمعی خوش که دفتر را در آب افکنده اند←غزل شمارهٔ ۲۴۸۵از لبش آنها که خود را در شراب افکنده اند←غزل شمارهٔ ۲۴۸۶شوخ‌چشمان درد بیش و کم به دل افزوده‌اند←غزل شمارهٔ ۲۴۸۷دوربینانی که در پرداز دل کوشیده‌اند←غزل شمارهٔ ۲۴۸۸تن‌پرستانی که در تضییع آب و دانه‌اند←غزل شمارهٔ ۲۴۸۹از مروت نیست منع صوفی از ذکر بلند←غزل شمارهٔ ۲۴۹۰تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمند←غزل شمارهٔ ۲۴۹۱پای رفتن از حریم او کجا دارد سپند؟←غزل شمارهٔ ۲۴۹۲از دل سنگین لیلی کعبه جان ساختند←غزل شمارهٔ ۲۴۹۳در سر پرشور ما تا رنگ سودا ریختند←غزل شمارهٔ ۲۴۹۴خانه آرایان ز تعمیر درون غافل شدند←غزل شمارهٔ ۲۴۹۵لاله ها از پرتو رخسار او گلگون شدند←غزل شمارهٔ ۲۴۹۶اهل همت جنس خواری را به عزت می خرند←غزل شمارهٔ ۲۴۹۷هر که بر دار فنا مردانه پشت پا زند←غزل شمارهٔ ۲۴۹۸در دل شب هر که جامی از می احمر زند←غزل شمارهٔ ۲۴۹۹ناله ممکن نیست از دلهای پرخون سرزند←غزل شمارهٔ ۲۵۰۰جام خالی غوطه در خُم بی‌محابا می‌زند←غزل شمارهٔ ۲۵۰۱نه همین بر قلب ایمان یا دل ما می‌زند←غزل شمارهٔ ۲۵۰۲در گلستانی که بلبل جوش غیرت می زند←غزل شمارهٔ ۲۵۰۳با دهان خشک هرکس خندهٔ تر می‌زند←غزل شمارهٔ ۲۵۰۴هرکه دامن بر میان در چیدن گل می‌زند←غزل شمارهٔ ۲۵۰۵با لب خاموش هر کس غوطه در خون می زند←غزل شمارهٔ ۲۵۰۶چون ز تاب می رخت بر لاله پهلو می‌زند←غزل شمارهٔ ۲۵۰۷شانه چون بر زلف خود آن عنبرین‌مو می‌زند←غزل شمارهٔ ۲۵۰۸دامن آنها کز گران‌جانان دنیا می‌کشند←غزل شمارهٔ ۲۵۰۹می پرستان در بهشت نقد ساغر می کشند←غزل شمارهٔ ۲۵۱۰پرده پوشی عشق عالمسوز را پیدا کند←غزل شمارهٔ ۲۵۱۱عشق شورانگیز اگر جا در دل خارا کند←غزل شمارهٔ ۲۵۱۲هر که بال و پر چو سرو از همت والا کند←غزل شمارهٔ ۲۵۱۳می به جرأت در قدح در پای خم مینا کند←غزل شمارهٔ ۲۵۱۴پیش ابر نوبهاران چون صدف لب وا کند←غزل شمارهٔ ۲۵۱۵آه ازان روزی که عاشق شکوه را سر وا کند←غزل شمارهٔ ۲۵۱۶هر که چین منع از ابروی دربان وا کند←غزل شمارهٔ ۲۵۱۷زلف مشکینت دهان شانه پر عنبر کند←غزل شمارهٔ ۲۵۱۸عشق خوش سودا کف بی مغز را عنبر کند←غزل شمارهٔ ۲۵۱۹رخنه سیل اشک من در سد اسکندر کند←غزل شمارهٔ ۲۵۲۰چون به یاد آشیان مرغم صفیری سر کند←