→ دیوان اشعارعراقی
عراقی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۱۲۱رخ سوی خرابات نهادیم دگربار←غزل شمارهٔ ۱۲۲نظر ز حال من ناتوان دریغ مدار←غزل شمارهٔ ۱۲۳غلام روی توام، ای غلام، باده بیار←غزل شمارهٔ ۱۲۴مرا از هر چه می‌بینم رخ دلدار اولی‌تر←غزل شمارهٔ ۱۲۵نیم چون یک نفس بی غم دلم خون خوار اولی‌تر←غزل شمارهٔ ۱۲۶سر به سر از لطف جانی ای پسر←غزل شمارهٔ ۱۲۷آب حیوان است، آن لب، یا شکر؟←غزل شمارهٔ ۱۲۸ای امید جان، عنایت از عراقی وامگیر←غزل شمارهٔ ۱۲۹بر درت افتاده‌ام خوار و حقیر←غزل شمارهٔ ۱۳۰به دست غم گرفتارم، بیا ای یار، دستم گیر←غزل شمارهٔ ۱۳۱بی‌دلی را بی سبب آزرده گیر←غزل شمارهٔ ۱۳۲ای مطرب درد، پرده بنواز←غزل شمارهٔ ۱۳۳چون تو کردی حدیث عشق آغاز←غزل شمارهٔ ۱۳۴از غم عشقت جگر خون است باز←غزل شمارهٔ ۱۳۵کار ما، بنگر، که خام افتاد باز←غزل شمارهٔ ۱۳۶بی‌جمال تو، ای جهان افروز←غزل شمارهٔ ۱۳۷ساقی، ز شکر خنده شراب طرب انگیز←غزل شمارهٔ ۱۳۸در بزم قلندران قلاش←غزل شمارهٔ ۱۳۹تماشا می‌کند هر دم، دلم در باغ رخسارش←غزل شمارهٔ ۱۴۰بکشم به ناز روزی سر زلف مشک رنگش←غزل شمارهٔ ۱۴۱نرسد به هر زبانی سخن دهان تنگش←غزل شمارهٔ ۱۴۲صلای عشق، که ساقی ز لعل خندانش←غزل شمارهٔ ۱۴۳کردم گذری به میکده دوش←غزل شمارهٔ ۱۴۴باز غم بگرفت دامانم، دریغ←غزل شمارهٔ ۱۴۵حبذا عشق و حبذا عشاق←غزل شمارهٔ ۱۴۶بیا، که خانهٔ دل پاک کردم از خاشاک←غزل شمارهٔ ۱۴۷بیا، که خانهٔ دل پاک کردم از خاشاک←غزل شمارهٔ ۱۴۸دلی، که آتش عشق تواش بسوزد پاک←غزل شمارهٔ ۱۴۹گر آفتاب رخت سایه افکند بر خاک←غزل شمارهٔ ۱۵۰تنگ آمدم از وجود خود، تنگ←غزل شمارهٔ ۱۵۱در جام جهان نمای اول←غزل شمارهٔ ۱۵۲ای دیده، بدار ماتم دل←غزل شمارهٔ ۱۵۳مبند ای دل، بجز در یار خود دل←غزل شمارهٔ ۱۵۴خوشتر از خلد برین آراستند ایوان دل←غزل شمارهٔ ۱۵۵أکُئوس تلالات بمدام←غزل شمارهٔ ۱۵۶از دل و جان عاشق زار توام←غزل شمارهٔ ۱۵۷باز در دام بلا افتاده‌ام←غزل شمارهٔ ۱۵۸ایندم منم که بیدل و بی‌یار مانده‌ام←غزل شمارهٔ ۱۵۹یاران، غمم خورید، که غمخوار مانده‌ام←غزل شمارهٔ ۱۶۰ساقی، چو نمی‌دهی شرابم←