→ دیوان اشعارصائب
صائب
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۱۱۲۱خاکساری در بلندی ها رسا افتاده است←غزل شمارهٔ ۱۱۲۲تا ز روی آتشین او نقاب افتاده است←غزل شمارهٔ ۱۱۲۳سنبل زلف از رخش تا برکنار افتاده است←غزل شمارهٔ ۱۱۲۴سیل در بنیاد تقوی از بهار افتاده است←غزل شمارهٔ ۱۱۲۵تا به فکر گوشوار آن سیمبر افتاده است←غزل شمارهٔ ۱۱۲۶ساقی ما از می گلگون به دور افتاده است←غزل شمارهٔ ۱۱۲۷دل به دست آن نگار شوخ و شنگ افتاده است←غزل شمارهٔ ۱۱۲۸داغ می گلگل به طرف دامنم افتاده است←غزل شمارهٔ ۱۱۲۹تاب در ناف غزالان ختن افتاده است←غزل شمارهٔ ۱۱۳۰دست ما در بند چین آستین افتاده است←غزل شمارهٔ ۱۱۳۱روزگارم تیره و بختم سیاه افتاده است←غزل شمارهٔ ۱۱۳۲هر که عاشق نیست خون در پیکرش افسرده ست←غزل شمارهٔ ۱۱۳۳از ته دل هر که روی خود به دنیا کرده است←غزل شمارهٔ ۱۱۳۴نه همین آن سنگدل ما را فرامش کرده است←غزل شمارهٔ ۱۱۳۵آن که بزم غیر را از خنده پر گل کرده است←غزل شمارهٔ ۱۱۳۶داغ سودا فارغ از فکر کلاهم کرده است←غزل شمارهٔ ۱۱۳۷سر گران با عقل آن طرف کلاهم کرده است←غزل شمارهٔ ۱۱۳۸خلق، دشوار جهان را بر من آسان کرده است←غزل شمارهٔ ۱۱۳۹تا که را قسمت شهید سنگ طفلان کرده است؟←غزل شمارهٔ ۱۱۴۰نه همین سرگشته ما را دور گردون کرده است←غزل شمارهٔ ۱۱۴۱جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده است←غزل شمارهٔ ۱۱۴۲خضر را گر سبز آب زندگانی کرده است←غزل شمارهٔ ۱۱۴۳کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده است←غزل شمارهٔ ۱۱۴۴کاو کاو منکران می آرد از چشمش برون←غزل شمارهٔ ۱۱۴۵بوسه از لعلت قدح در چشمه کوثر زده است←غزل شمارهٔ ۱۱۴۶از عرق تا چهره گلرنگ جانان تر شده است←غزل شمارهٔ ۱۱۴۷از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده است←غزل شمارهٔ ۱۱۴۸بر من از پیری سرای عاریت زندان شده است←غزل شمارهٔ ۱۱۴۹شکر ما کوته زبان از کثرت احسان شده است←غزل شمارهٔ ۱۱۵۰از شکوه عشق، میدان تنگ بر هامون شده است←غزل شمارهٔ ۱۱۵۱ابر رحمت با دل و دست گهربار آمده است←غزل شمارهٔ ۱۱۵۲بلبل رنگین نوایی بر سر کار آمده است←غزل شمارهٔ ۱۱۵۳از جوانی داغ ها بر سینه ما مانده است←غزل شمارهٔ ۱۱۵۴مردمی در طینت اهل جهان کم مانده است←غزل شمارهٔ ۱۱۵۵سرکشی از قامت آن دلربا زیبنده است←غزل شمارهٔ ۱۱۵۶خاکساری از بزرگان جهان زیبنده است←غزل شمارهٔ ۱۱۵۷آن که ما سرگشته اوییم در دل بوده است←غزل شمارهٔ ۱۱۵۸تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده است←غزل شمارهٔ ۱۱۵۹هر غباری گرده چابک سواری بوده است←غزل شمارهٔ ۱۱۶۰اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده است←